Bazen bir çocukluk yanılgısı, bazen sokakta oynanan bir oyun, bazen de yıllar sonra bile unutulamayan bir kayıp… EminAbi.com üyeleri, 2004’te başlayan bu başlıkta geçmişin küçük ama unutulmaz anlarını bir araya getirdi.
Bir cümleyle açılan hatıra defteri
29 Mart 2004’te Antalya konumunu kullanan moderatörümüz Prince of Night, çocukken rakı ve sigarayı iki siyasetçinin icat ettiğini sandığını ve vişneyle kirazı birbirine karıştırdığını anlattı. İlk bakışta küçük bir şaka gibi görünen paylaşım, üyelerimizin kendi çocukluk dünyalarını hatırladıkları uzun bir sohbete dönüştü.
Almanya’dan yazan Buket, ıspanakla pırasayı ayırt edemediğini itiraf etti. Caesarius ise çocukken ülkede yalnızca Turgut Özal’ın siyasetçi olduğunu ve yetişkinlerin de sürekli okula gitmek zorunda kaldığını düşündüğünü yazdı. Bu küçük yanılgılar, çocuk aklının dünyayı nasıl kendine özgü kurallarla açıkladığını hatırlatıyordu.
Sokağın oyunları, mahallenin sesi
Hollanda konumunu kullanan dupduru çocukluğunu misket, gazoz kapağı, dokuz kiremit, istop, yakantop ve saklambaçla anlattı. Tahtadan yapıp bilyelerle yürüttükleri arabaları, ağaçlara tırmanmayı ve komşunun elmalarına uzanmayı da unutamamıştı. Mesajının sonunda çocukluğunu özlediğini söylüyordu.
Prince of Night, ekmeğin üzerine margarin ve şeker sürerek yediği günleri, lise bahçesine girince dışarı çıkarılmasına üzüldüğü bir anıyı ve kurbağa yavrularını balık sanmalarını hatırladı. figane ise pancardan yaptığı oyuncak arabaya “Karaşimşek” adını verdiğini anlattı. Birbirinden farklı ayrıntılar aynı duyguda buluşuyordu: Sokak, çocuklar için başlı başına bir oyun alanıydı.
Gülümseten anıların arasında hüzün de var
Efsun, kırmızı biber sandığı çemeni çorbaya katmasıyla ilgili aile içinde unutulmayan bir yanlışlığı paylaştı. Alive, ablasının kendisini uyuttuktan sonra odadan gizlice ayrıldığını yıllar sonra öğrendiğini anlattı. Başlıkta bu tür anılar kahkahalarla karşılandı.
Ancak her hatıra neşeli değildi. baba_sultan, çocukken dedesiyle geçirdiği son günü ve onun ölümünden sonra bir süre kendisini suçladığını anlattı. Alive, bir çocuğun böyle bir kayıptan sorumlu tutulamayacağını söyleyerek onu teselli etti. Sohbet, çocukluk anılarının yalnızca eğlenceli olaylardan ibaret olmadığını da gösterdi.
Uzakta büyüyenlerin farklı özlemi
Belçika’da yaşayan Alive, Türkiye’den getirilen iğdeyi yılda bir kez memleket tadını hatırlatan bir armağan gibi gördüğünü yazdı. Çelik çomak oyununu bilmediğini söylediğinde ise Türkiye’de büyüyen üyeler oyunun kurallarını açıklamaya çalıştı. Bu konuşma, farklı ülkelerde büyüyen çocukların aynı kültürel hatıralara her zaman sahip olmadığını görünür kıldı.
abd, çelik çomakta kısa sopaya “çelik” dendiğini açıklarken kendi mahalle macerasını da hatırladı. baba_sultan eski sokak oyunlarının yeni teknolojiler karşısında geri planda kaldığını düşünüyordu. MithrandiR ise bisikletle geçen yaz günlerini, birlikte tamir ettikleri bisikletleri, top oyunlarını ve kışın yapılan kar kalelerini anlattı.
Bir arşivin sakladığı şey
Bu başlıkta büyük bir olayın sonucu, tek bir kahramanın hikâyesi ya da ortak bir görüş yok. Onun yerine, Antalya’dan açılan bir sohbetin Almanya, Hollanda, Belçika ve Türkiye’nin başka şehirlerinden gelen seslerle genişlemesi var. Her üye kendi çocukluğundan küçük bir parça bıraktı; hepsi bir araya geldiğinde ise bir dönemin oyunları, aile ilişkileri ve gündelik hayatı görünür oldu.
Belki de “Ben küçükken…” cümlesinin gücü burada yatıyor: Ardından ne geleceğini kimse bilmiyor, ama herkesin anlatacak bir şeyi bulunuyor.
ARŞİV NOTU
İlk mesaj: 29 Mart 2004 • Son mesaj: 8 Aralık 2005 • Bölüm: İtiraflar • 35 mesaj
Orijinal forum tartışmasını okuyun: eminabi.com/arsiv/viewtopic.php?t=2955
Bu yazı, EminAbi.com’un tarihî forum arşivindeki paylaşımlardan hazırlanmıştır. Anlatılanlar üyelerin kişisel hatıralarıdır.