Küçüğüm

[HakanMirzabey]

Ne çok söz söylendi. Ve yazildi aska dair;
Ve nice bülbüller, Terennüm ettiler gül'ün üstüne,
Sevdalarini kara sevdalarini,
Bembeyaz sayfalarda,
Anlattilar asirlar boyu,
Hep nefes nefese...
Gözler bazen bir ahu'nun
mahzun bakislari
Bazen de çilgin dalgalariyla, Köpük köpük, bir deniz,
Ve onun gizemli mavilikleri, oldu.
Ya da endamlar, bir selvi fidan, Veya
gül endamdi. Ya ay yüzlü sevgililerin,
Günes gibi yakici bakislari.
Nasil
olurda unutulurdu. Bir çöl günesi gibi yürekler kavuran, Nice hasretler
yasandi.
Donduran sogukluklariyla, ayriliklarda;
Ve nice gözyaslari döküldü.
Kan niyetine divitlerden ve kalemlerden...
En azgin nehirlerin debisine
denk. Yesil bir yaprak, ya da nilüfer üstünde,
Bir katreydi gözyaslari...

Ya da erisilmez zirvelerde bir avuç duru kar,
Topragin bagrini delen bir
kardelen çiçegi yada,
Susuz çöllerde bir umut pinari vaha, Bir ari'nin
kondugu essiz bir çiçek, Muhtesem renk cümbüsü içinde, Nadide ve toz kanatli
bir kelebek
Bilemezlerdi kelimelerin bu kadar, Kifayetsiz oldugunu; Ol
mahiler ki derya içre idiler,
ama deryayi bilmezlerdi çünki, Ama yine de
aska dair; Ne çok sey yazildi ve söylendi.
Ve nice bülbüller terennüm ettiler;

Güllerinin, üstüne...
Sen gözpinarlarimda; Billur bir damla biraksam
Süzülecek
ve kirilacaksin, Belki de bir kristal gibi Sen gül yüreklim; Gül alanlar
gül satanlar,
Gülden terazi tutanlar, Gülü gül ile tartanlar,
Senin gibi
bir gül alip satmadilar. Ve hiç bir gülü senle tartmadilar. Ve hiçbir sair
senin için; Yazacak bir misra bulamadi inan dagarciginda. Ben sana, gül
yüreklim diyorum.
Belki sende bilmiyorsun Çünki sen en çok gülü seviyor,
Ve en çok, gonca bir güle, benziyorsun.
Aski ve ayriligin acisinin;
Yüreklerini
bir köz gibi yakip kavurdugu,
Ay yüzünü bir soluk beyaza çevirdigi,
Ve
adinin her anildiginda sevgilinin,
Yürek iklimlerinde;
Firtinalar yüklü,
bulutlar tasiyan
Gökler gibiyim, gül yüreklim.
Ama sen benim sana yanginimi
da;
Yazamadim ve söylemedim:
Muhtemelen ve elbette bilmiyorsun.
Çünki
uzakta sevmek,
Bir çira misali yanmak,
Ve hayal ile yatip hayal ile uyanmak
da
Hayata ve sevdaya dahil gül yüreklim.
Sevdaya dahil, ben biliyorum

Ama ne yazik ki: sen bilmiyorsun.
Çünki sen en çok gülleri severdin.
Ve
en çok sen gonca güllere benziyorsun.
Ben senin adini gül yüreklim koydum.

Gül yüreklim:
Öyle kazidim sevda kapilarima
Belki de uzak iklimlerde sevdalandim,

Belki de kaderim, kaderimiz bu bizim;
Hayal ile yasayip hayal ile uyandim.

Ve sönmemecesine tutustum parmak uçlarimdan...
Içten içe yagli bir kandil
misali;
Usul usul yandim....yandim...yandim
Çünki çira gibi veya bir kandil
gibi yanmakda,
Hayata ve sevdaya dahil gül yüreklim...
Artik sende anliyor
ve sanirim biliyorsun.
Ben her hasretinde teninin kokusunu,
Ve bedenin
naifligini hep güllerle,
Hep gülleri koklayarak,
Hep gülleri oksayarak,

Inan, zamana çok ucuza satardim.
Ve her pazarliksiz gidislerimde;
Sen.
sen gözlerimden yanaklarima,
Bir pinar, bir çaglayan olup, gögsüme, akardin.

Ayrilik odunun en onulmaz yaralarina;
Senin o kadife yapraklarini sardim
hep,
Ve o pürüzsüz ve lekesiz yumusak bedenin;
Hala gül yapraklari, dudaklarimda...

Her gülü görüsümde;
Ve her seni özleyisimde gül yüreklim.
Hep acisi, akisi
saniyelere dek oluyor senelerin,
Ama sen, hep, açmayan ve solmayan,
Bir
gonca gülsün yüregimde,
Hala sensizliginin bitkisel hayat bölümünü,
Gül
bahçelerinde atlatmaya çalisiyorum.
Hala bal rengi gözlerinde;
Bir deniz
misali, yelken açiyorum umarsiz,
Hala yeni dogmus bir tay gibi kivrak

Ve çilgin ve kipir kipir gonca gülleri gördügümde bedenim.
Ve ben hala
gülü anlatan,
Yani seni anlatan siirler okuyor,
Ve sarkilar, türküler
dinliyorum.
Sen benim günesim, suyum., topragim;
Ve içime
Ve eğilen dünyayı doğrultabilirsen kendinde..
eğer gücün en son haddinde iç aleminde..
bir yeniliğe imzanı koyacaksan belli belirsiz temellerle başlayan..

Kaybedip yeniden başlayacaksın..her zaman..
öğreneceksin küçüğüm..

kaybın hakkında bir kelimecik sustuğunda..
kalb..ve tüm bedeninin suskun işleyişinde..
köle edasında efendileri sen...
"Dayan" iradesinden ''İsyan''a doğru sabrı
öğreneceksin küçüğüm..

kalabalıklarda sessiz onurlu insan..,
insanlar içinde büyüyen erdem ve karakterde..
düşmanların gölgesinde..dostların nefesinde..
emanet yaşadıkça..
nefes aldıkça emanet..
emanet çalınmaya yüz tuttukça
zamanın her anında...can
gülmeden yaşamayı..
insan gözünde sendeki haramı
öğreneceksin küçüğüm..

Tüm insanların dağlarına akan uzun sırasında..
sen ölü..namazın kılınırken..
yürek serilirken..korku içinde
yüreklere..
SEVDAYI
öğreteceksin küçüğüm..