karyola

[panturk]

bahçenize girdim gece yarısı
dudağımı soktu eşek arısı
tutunduğum yağmur pis su borusu
elimden kurtuldu yar öle yazdım

aşığım gözlerine yosun diye
dana aldım pazardan tosun diye
gelip geçerken seni yesin diye
yoğurt mayaladım her göle yazdım

pire olsa küçük görme hasmını
gelir taciz eder kadın kısmını
sana yan bakanın adı ismini
gönül defterime hergele yazdım

kardeş bile olsan basma bağrına
ne kimse yanaştır sok civarına
dışarda bahçeniz ak duvarına
açma kapınızı sürgüle yazdım

istemem nasihat vermesin hekim
günlerdir yatarım yatağa mahküm
bıraktım vasiyet verildi hüküm
ölüm nedenimi karyola yazdım

.............................
.... mektup var


anca kırkbir arı konar

bu dar haneden mektup var

içte aşkın harı yanar

bu nar haneden mektup var



al bağlamanı çal ozan

sevinir yazını yazan

çalışmadan çok şey kazan

bu kar haneden mektup var



katılıp bize gel kaynaş

ayağını yere vur eğleş

gönlüne göre bir oynaş

umar haneden mektup var



yel eserse kışta kurur

biz burda siz dışta durur

çarpar suratına vurur

şamar haneden mektup var



hiç korkmadan kimse ne der

uçsan yakalamaz radar

geç sen istediğin kadar

şımarhaneden mektup var



çoğul halde tekil olmaz

akar suda çakıl kalmaz

şiir denen akıl almaz

tımarhaneden mektup var