pınar

[panturk]

başında komşu olur pınar

boyluboyunca bir çınar

birde viran bedesten durur

duvarına baykuş konar

çınar urbalar giyer

türlü türlü

al yeşil patisten

kopar fırtına

eser rüzgar

korurlar

poyraz lodostan

güneş çırpar kanatlarını karanlık belde hadesten

aydınlıklar yanar

yansır

gölgeler

hızır ilyastan

üzerinde cin peri gezer

bozulmuştur onun destan

yıkılmıştır bu kervanların gelip geçtiği bedesten

yanlız durur... durur.. o pınar

akar ayağı olmayınca...

susuz kalır çöl misali.. bitmez yanında gül gülistan..

süzülür gözlerden yaş ince ince.. umar bulmayınca..

suyu içilir..

kalaysız

kulpu kırık

bakır bir tastan...