26 yaşında bir bayanın başından geçen olay, itiraf.com'dan alıntıdır.
Yıl 1999. İzmir Otogarı'nda otobüsümü beklerken bir büfede kitapları karıştırıyordum. 2 kişi çalışıyordu. Çay içeceklermiş, bana da ikram ettiler. Oyalanmak için kabul ettim. Ne kadar şeker istediğimi sordu. Söyledim. Hatta 2 bardak içtim. Biraz sonra uykum gelmeye başladı. Adam, "Uykunuz geldi galiba, içeride uyuyabilirsiniz, gazeteleri koyduğumuz depoda" deyince huylandım tabii. Zaten şekeri atarken de görmemiştim. Kalkıp dolaştım ama uyku bir türlü dağılmadı. Sabah mahmurluğuna verdim. Otobüs gelince bindim. Koltuğa oturduğum anda yer ayaklarımdan kaymaya başladı. Sanki bulutların üstündeydim. Otobüsün otagardan çıkışını bile hatırlamıyorum. Yol boyunca uyumuşum. Arada bir gözümü araladığımda kendimi gülerken yakalıyordum. Nasıl bir yolculuktu, inanın hiçbir şey hatırlamıyorum. 9 saatlik yolun sonunda ancak kendime gelebildim. İyi ki bünyem güçlü de o büfede uyuyup kalmadım. Aman dikkatli olun. Bela geliyorum demiyor.
Nekadar iyi niyetli insanlarımız var degil mi ? Sizi düşünüp çay ikram ediyorlar, hemde sadece iyiiii niyetle, allahtan genç kızımızın bünyesi sağlammış da başına birşey gelmemiş.