sevinmiş hem üzülmüştük. Sevinmiştik, çünkü, teknoloji hayatı
kolaylaştırıyor,hızlandırıyordu. Üzülmüştük çünkü, edebiyatın ölümsüz
belgeleri
mektuplar hayatımızdan yavaş yavaş silinip gidiyordu. Sonra e-mailler
çıktı. Şimdi artık dostlarımıza hem yazabiliyor, hem de yazdıklarımızın
birkaç dakika sonra ellerine ulaşacağını bilerek mutlu oluyoruz. Ama
elektronik
postada da hata riski
her zaman var. Nasıl mı Bakın şöyle:
> > > New York sokaklarının karla kaplandığı günlerde,
ikisi de
> > >Amerika'nın
> > > değişik bölgelerinde iş gezilerinde olan karı koca,
Florida'da
> > >buluşup,
> > > yaz sıcaklarının yaşandığı bu bölgede birkaç gün
geçirmeye karar
> > >verirler.
> > >
> > > Kocası eşinden önce gider Florida'ya ve ertesi gün
için de
>eşine
> > >yer
> > > ayırttıktan sonra ona bir e-mail gönderir. Fakat
mesaj, adresi
>bir
> >
> > >harf
> > > yanlış yazdığı için eşi yerine, bir gün önce ölen
yaşlı bir
> > papazın
> > >eşine
> > > gider. Papazın en az kendisi kadar yaşlı eşi,
bilgisayar >ekranında
> >
> > >mesajı
> > > okuyunca korkunç bir çığlık atar ve yere düşer. Zaten
çok üzgün
> > olan
> > > kadının bu çığlığı üzerine ev halkı odaya dolar ve
hemen herkes,
> > >yerde
> > > yatan kadına yardım için koyuşturmaya başlar.
Kadıncağız bir
>süre
> > >sonra
> > > kendine gelir ve ne olduğunu soranlara bilgisayar
ekranını
> > gösterir.
> > >
> > > Ekrandaki mesaj ise aynen şöyledir: "Sevgili
karıcığım! Bugün
> > >buraya
> > > ulaşır ulaşmaz, önce yarın senin gelişinle ilgili
bütün >işlemleri
> > >tamamladım.
> > > Sonra da bana ayrılan yerime yerleştim. Burası
gerçekten de
> > >dedikleri gibi
> > > çok çok sıcak... Seni özlemle bekliyorum. Kocan..."
) > > >