BOŞLUK
Delikanlı, alaca karanlıkta yürürken yumuşak bir şeye çarptığını farketti. Eğildi baktı... Aman Allahım!... Ayaklarının arasında, yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalb duruyordu. Tıpkı resimlerdeki gibi diri ve kanlıydı. Onu büyülenmişcesine avuçlarına aldığında, dehşetinden çıldıracak gibi oldu. Kalb tıp tıp atıyordu ve sıcacıktı.
Delikanlı, sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu hâline geliveren kalbten kurtulmak istiyor, fakat ne olduğunu kestiremediği duygular tarafından engellendiğini hissediyordu. Bir müddet sonra sakinleştiğinde, onun sahibini bulmak için en yakındaki evin kapısını çaldı ve zincir aralığından bakan genç kıza:
- Bu kalb sizin mi? diye sordu. Biraz önce buldum onu.
Kız, mahçup bir ifâdeyle:
- Ben, kalbimi üç ay önce rastladığım bir vefâsıza kaptırdım, dedi. Yandaki eve sorun, onların olabilir.
Kızın gösterdiği ev, gözkamaştırıcı bir villâydı. Kapıyı açan hizmetkârlar, onu üstkata çıkartarak evin beyine götürdüler.
Delikanlı, yumuşak halıların üzerine damlayan kanları ayağıyla örtmeye çalışırken:
- Bu kalb sizin mi acaba? diye sordu. Halâ atıyor da...
Beyefendi, ışıl ışıl parıldayan kristal kadehinden, höpürtülü bir yudum çekerek:
- Ben kalbimi dünyaya sattım canikom, diye sırıttı. Komşu evde bir meczup var, o bilir sahibini.
Delikanlı, soğumaya yüz tutan ve atışları gittikçe yavaşlayan kalbi bitişik kulübedeki ihtiyara koşturarak:
- Bu kalp sizin mi? diye sordu. Çabuk olun, neredeyse duracak.
Yaşlı adam, okumakta olduğu Kur'an'ı yavaşça kapatırken:
- Ben kalbimi, herşeyimle birlikte Allah'a verdim evlâd, diye gülümsedi. Elindekinin sahibini, neden gidip anne ve babana sormuyorsun?
- Her ikisi de yaşlanıp bunadı, diye üfüldendi genç. Bir bebek gibi alâka ve bakım görmek istediklerinden, üç gün önce kavga edip onları terketmiştim:
İhtiyar adam, büyük bir üzüntüyle:
- Terkettin ha!..., diye mırıldandı. Terkett'in demek.
Delikanlı, söylenenlere karşı kayıtsız görünüyordu. Oysa ki yaşlı adam, beklediği cevabı çoktan almıştı. Delikanlıya doğru emin adımlarla ilerledi ve iki eliyle kavradığı gömleğini bir hamlede yırtarak açıverdi. Delikanlının sol göğsünde, avuçlarında tuttuğu kalb büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı.
[left]http://www.eminabi.com/images/hayatin_icinden_03.gif[/left]>>
Bu hikâye, Cüneyd Suavi'nin 'Hayatın İçinden' adlı eserinden alınmıştır.
Cüneyd Suavi ve eseri hakkındaki ayrıntılı bilgiyi aşağıdaki linke tıklayrak alabilirsiniz:
http://www.eminabi.com/phpbb/viewtopic.php?t=2227
Burada yayınlanan eserlerin tümünün telif hakları yazarına ve ilgili yayınevine aittir.
EminAbi.com bunları tanıtım maksadıyla yayınlamaktadır.
