MEKTUP - II

[HakanMirzabey]

"Uğrunda ölebileceğim bir aşk olursa eğer, yaşadığımın da kanıtı sayacağım" demiştim sana.. O an geldi işte.. Sana ölüyorum.. Yani, sana yaşıyorum.

Seçtiğin ölümle geliyorum sana.. Yetim kalmışlığım, yorgun yaşanmışlığım ve kahreden ayrılığınla geliyorum sana.. Ömrüm sana helâl olsun.. Can'ım sana fedâ olsun.. Yetimliğim, yarım kalmışlığım, yorgun yaşanmışlığım sana helâl olsun..

Uzun bir yolculuktu hayat
Alkışlarla, acılarla ve sevdalarla yol aldığımız..
Yaşamın bir parçasıydı ihanetin direnişi de..
Yenik düştük sadece yaşama..
Ne alkışlardan, ne de sevdalardandı korkum
Korkum, yalnız yaşamaktı haya............
Ömür belki daha bitmedi..
Ama;
Can yetmedi.. Canan yetmedi..

Kalkmayan son gemiye de yetişemedim
Vedasız gitmek istedim.. Gidemedim..
Koluma giren ayrılığa da,
"Yok" diyemedim..
Acele de etmedim ama,
Yitip gittim..
Dedim ya,
Ömür belki bitmedi..
Ama;
Can yetmedi, Canan yetmedi..

Bir "Kardelen" kaldı bıraktığım,
Güzel insanlar kaldı can adadığım
Onlar baksın gözlerine
Onlar tutsun ellerini
Onlar sevsin..

Dedim ya,
Ömür belki bitmedi..
Ama;
Can yetmedi, Canan yetmedi..

Şiirler bile yazılmıyor sensiz..
Anlatılmıyor duygular..
Yazamıyor, sana kenetlenen ellerim
Bakamıyor gözlerim
Ve sevemiyor yüreğim..

Dedim ya;
Bitmeyen ömrümde kalan "sen"
Bitirdin yüreğimi..
Ömür belki bitmedi..
Ama;
Can yetmedi, Canan yetmedi..
Canımı alıp gittin ya canevimden
Boşver..
Yine de seviyorum seni!