kuruluşlarından birinde çalışan bir duvarcı
usatasının başına gelen kazayı şefine anlattığı mektup şöyle:
Sayın şantiye şefim;
İş kazası tutanağına planlama hatası diye yazmıştım.
Bunu yeterli görmeyerek
ayrıntılı anlatmamı istemişsiniz. Şu anda hastanede
yatmama neden olan
olaylar aynen asağıda anlattığım gibi olmuştur.
Bildiğiniz gibi ben bir
duvar ustasıyım. İnşaatın altıncı katındaki işimi
bitirdiğim zaman biraz
tuğla artmıştı. Yaklaşık 250 kg kadar olduğunu tahmin
ettiğim bu tuğlaları
asağıya indirmek gerekiyordu. Aşağı indim, bir varil
buldum, ona sağlam bir
ip bağladım, altıncı kata çıktım. İpi bir çıkrıktan
geçirip ucunu asağıya
saldım. Tekrar aşağıya indim ve ipi çekerek varili
altıncı kata çıkardım.
İpin ucunu sağlam bir yere bağlayıp tekrar yukarı
çıktım. Bütün tuğlaları
varile doldurdum. Aşağı indim, bağladığım ipin ucunu
çözdüm. İpi çözmemle
birlikte birden kendimi havalarda buldum. Nasıl
bulmayayım? Ben yaklaşık 70
kiloyum. 250 kilogramlık varil süratle aşağıya
düşerken beni yukarı çekti.
Heyecan ve şaşkınlıktan ipi bırakmayı akıl edemedim.
Yolun yarısında dolu
varille çarpıştık. Sağ iki kaburgamın bu sırada
kırıldığını sanıyorum. Tam
yukarı çıkınca, iki parmağım iple beraber çıkrığa
sıkıştı. Parmaklarım da bu
sırada kırıldı. Bu esnada yere çarpan varilin dibi
çıktı ve tuğlalar etrafa
saçıldı. Varil hafifleyince, bu sefer ben asağı
inmeye varil yukari çıkmaya
başladı ve yolun yarısında yine varille çarpıştık.
Sol bacağımın kaval
kemiği de bu sırada kırıldı. Can havli ile ipi
bırakmayı akıl ettim. Başımı
yukarı kaldırdığımda boş varilin süratle üzerime
geldiğini gördüm.
Kafatasımın da böyle çatladığını sanıyorum.
Bayılmışım, gözümü hastanede
açtım. Cenab-ı Hak'tan tüm kullarını böyle görünmez
kazalardan korumasını
diler, hürmetle ellerinizden öperim.
Duvarcı ustanız
