yine bir veda akşamı..düşünüyorum,hep ben mi uğurlayacağım diye?elvedaların güzel bi yanını görmeye çalışıyorum,olmuyor..kendine ii bak,herşey gönlünce olsun,beni unutma..kafamın içinde dönüp duruyor bu cümleler..ben her sene arkadaşlarımı uğurlardım ama bu sene biliyorum ki bir daha gelmeyecekler,gidişleri temellidir..
bu akşam bu garip şehir biraz daha garipleşti sanki..boynu iyicene büküldü,o da ağlıyor gibi gidenlere,ağladığını hissetirmeden..aşklarının ardından o da veda ediyor,belki bir gün,belki bir gün..diyor sanki..
artık veda etmek istemiyorum,kavuşmalarım olsun istiyorum anlamlı..
ama biliyorum ki unutulmayacağım,yıllar sonra bi mesaj ya da bi ses beni hatırladın mı diyecek,ben de bi garip gülümseme nasıl unuturum diyeceğim:(
50 kişilik bi grup,herkes biribirine sarılmış ağlıyor..bi düşünün lütfen nasıl bi tablo bu?bir daha böyle bir mazarayı kolay kolay göremem herhalde,cenaze törenleri hariç! bu da bi nevi benim cenaze törenim di aslında,yalnızlığa gömüldüğüm..
sonunda anlamlı kavuşmaların olduğu ayrılıkları yaşarsınız umarım..