zaman

[Prince of Night]

Nasıl yitip gidiyor ellerimin arasından.

Daha gün gibi hatırlıyorum alnıma çarpan salıncağı, bahçeye gömdüğüm minik serçeyi, yağmurun inadına boyun eğip sigara yakıp oturuşum, ıslanışım. Hepsini anımsıyorum. Ve özlüyorum nedendir bilmem. İnsan geçmişi neden özler ki... Kim bilir, belki bu günün sıradanlığından belkide yarının bilinmezliğinden.

Korkuyorum sanki gelecekten, gelmesin istiyorum. Özlemin Naz'lanışını anımsıyorum, hüznün rengini soruyordu bana. Bir fikrim yoktu, susuyordum.

Sanırım artık anlıyorum.