türk yurdu

[panturk]

türk yurdu dağın taşın yaylak olur

göçer kuş konaklar tez geçmez senden

güvercin şahin doğan çaylak olur

dört mevsim kış bahar yaz geçmez senden



durursa kamışa saza ulanır

fışkırır yürürse toza belenir

toprağa karışır boza bulanır

dolanır akarsu düz geçmez senden



sarptır vadilerin adeta hisar

tepelerinde yel rüzgarlar eser

dağ giyer gelinlik beyaza keser

bekler zirvende kar buz geçmez senden



daha düne kadar tomurcuk gülün

boynu yere büker olurken elin

ardın sıra bakar giderken gelin

elleri kınalı kız geçmez senden



rençberin tarladan ekini biçer

acıkır sırtından çıkını açar

billur bir kaynaktan suyunu içer

yere kapaklanır diz geçmez senden



taşır içlerinde en yüce hisler

analar onları ak sütle besler

göl eder toprağı kanıyla ıslar

al başlı yiğitler az geçmez senden



üstünde gök kubbe bir mavi kaplık

yağmur yağar çisilder iplik iplik

boğaz düğümlenir ıslanır kirpik

dalar buğulanır göz geçmez senden



türk yurdu duramaz benzer ölüye

solar bir gül beniz çalar sarıya

gurbette kalamaz döner geriye

deli olsa gönül vazgeçmez senden