Artık gitme
demeyeceğim .
Zaten hazırsın bu sefer .
Her şeyi yanında götür ;
Anılarımızı , umutlarımızı sevgimi de al !
Belki lazım olur …
Tek kelime etmesem diyorum ama etmeliyim .
Sana bilmediğin bir şeyden bahsetmeliyim .
Kendimden …
Evet onca zamandır tanıdığını sandığın benden ,
Hırçın yanımı gördün daha çok .
Oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki .
Neydi beni zaman , zaman hoyrat yapan …
Sanırım düşünmedim .
Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim .
Mevsimleri de aslında çok şey var sevdiğim .
Kavgalar ve savaşlar dışında !
Birde niye olursa olsun vedalaşma anları …
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima !
Ama bana hep vurgun saatlerin de geldin .
Yada sen vurdun …
Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda .
İçimde doğmayan derin boşluğumda .
Denizden gelecek bir gemi bekledim durdum .
Sonra yıldızlara baktım yıllarca .
Ve sen sandığım bir yıldıza .
Kadınlar , erkekler , çocuklar , şehirler tanıdım .
Çoğunu da sevdim .
Aşklarımda oldu hem de uğruna ölebileceğim aşklar …
Ama en çok seni sevdim .
Ve şimdi gidiyorsun .
Evet git !
İçimdeki melek sana dua edecek .
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine .
Senin baban ödlümü ..?
Bu gidiş , bu gidiş ölümden beter olamaz ...!
Hangisi doğru bilmiyorum .
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
yoksa benim uyumamı bekleyip gitmen ,
benimde sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git !
Hayır gitme !
Yani git de önce üstümü ört .
Ben uzanayım şöyle ışığı kapat da git .
Hayır , hayır gitme !
Yani git de ışığı yak git .
Ben karanlıktan korkuyorum da .
Hem sensizlik hem karanlık , bu kadarı fazla …
Üstümü de örtme , bu şefkat da fazla …
Işıkların hepsi açık olsun .
İçim burkuluyor , sen nasıl gidersen git .
Dur burayı iyi dinle !
Bir kez daha söylüyorum ve son kez ;
Seni seviyorum !
Sen giderken ben içimden haykıracağım .
Kusursuz bir aşktı bu diye …
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm .
Sen ne yaşadın BİLMİYORUM …