> > > kuyu
> > > Gunlerden bir gun, koylerden birinde, adamin birinin esegi, kuyunun
>birine
> > > dusmus. Niye duser, nasil duser sormayin.
> > > Esek bu. Dusmus iste.Belki kor bir kuyuydu, agzi tahtayla
>kapatilmisti
> > > belki, uzerine de toprak dokulmustu.Zamanla tahta curudu, zayifladi,
> > > toprakta biten otlari yemek isteyen
> > > esegin agirligini cekemedi ve gum. Gum degilse de paldir kuldur
>esegi
> > > yuttu kuyu.
> > > Hayvancik saatlerce aci icinde kivrandi, bagirdi kendi dilinde.
>Ayiptir
> > > soylemesi, anirdi yani.Sesini duyan sahibi gelip bakti ki vaziyet
>kotu.
> > > Zavalli esegi kuyunun dibinde melul mahzun bakiniyor.
> > > Ustelik yaralanmis.Karsilastigi bu durumda kendini esegi kadar
>zavalli
> > > hisseden adamcagiz koyluleri yardima cagirdi.Ne yapsak, ne etsek,
>nasil
> > > cikarsak sorulari havada kaldi.
> > > Sonunda karar verildi ki kurtarmak icin calismaya degmez.
> > > Tek care, kuyuyu toprakla ortmek.Ellerine aldiklari kureklerle
>etraftan
> > > kuyunun icine toprak attilar.
> > > Zavalli hayvan, uzerine gelen topraklari, her seferinde silkinerek
>dibe
> > > doktu. Ayaklarinin altina aldigi toprak sayesinde her an biraz daha
>yukseldi
> > > ve sonunda yukariya kadar cikmis oldu. Koyluler agzi acik bakakaldi.
> > > Hayat, bazen bizim de uzerimize abanir.(Ne bazeni, cogu zaman.)
> > > Toz toprakla ortmeye calisanlar cok olur.
> > > Bunlarla basetmenin tek yolu, yakinip sizlanmak degil, dusunup
>silkinmek
> > > ve kurtulmak, aydinliga adim atmaktir.
> > > Kör kuyuda olsak bile
> > >
> > >
> >