ANNEM
ANNEM
ANNEM
Yorgunum annem
Öpüşün bana ilaç olur
Kokun bir başkadır senin
Hele o bembeyaz tenin
Saflığın simgesidir
Benim çilekeş annem
Özledim seni
Denizdeki dalga
Saçlarının dalgasında hiç kalır
Kömürün karası
kaşlarının karasında kaybolur
Elâ gözlü annem
Benim biricik iyi niyetli
Alçak gönüllü annem
Gözleri benli annem
Ben sana benzerim dış görünüşte
Ama gönlüm niye çekmemiş annem
Gül kokuşlu, ceylan bakışlı annem
Kızın şimdi uzaklarda
Sensiz ve yapayalnız
Kendi ayakları üzerinde duruyor artık
Kalbi seninle çarpıyor
Gözleri senin için doluyor kızının
Üşüyor gecenin ayazında
Çıplak ayaklarıyla
İzin ver göğsünde yatayım annem
Senin kokunu içime doldurayım
Yıllarca yetsin bana
Sensiz nefes alamıyorum annem
Kalabalık insan denizinde boğuluyorum annem
Seni çok ama çok özlüyorum annem annem.
(Ferya Calis)

