Sevgili Annecigim, babacigim
Bütün duygu ve düsüncelerimi dile getirebilseydim, size sunlari söylerdim:
Sürekli bir büyüme ve degisme icindeyim.Sizin cocugunuz olsam da sizden ayri bir kisilik gelistiriyorum. Bunu tanimaya ve anlamaya calisin.
Deneme ile ögrenirim.Bana ayak uydurmakta güclük cekebilirsiniz.Oyunda, arkadaslikat ve ugrasilarimda özgürlük taniyin. Beni her yerde, her isimde koruyup, kollamaya calismayin. Davranislarimin sonuclarini kendim görsem daha iyi ögrenirim. Bana yanilma payi birakin. Birakin, kendi isimi kendim göreyim. Büyüdügümü baska nasil anlarim?
Büyümeyi cok istiyorsam da ara sira kücük davranmaktan kendimi alamiyorum. Bunu önemsemeyin. Ama siz beni simartmayin: hep cocuk kalmak isterim sonra. Her istedigimi de elde edemeyecegimi de biliyorum. Ancak siz verdikce almadan edemiyorum. Bana yerli yersiz söz de vermyin. Sözünüzü tutamayinca size güvenim azaliyor.
Bana kesin ve kararli davranmaktan cekinmeyin. Yoldan saptigimi görünce beni sinirlayin. Koydugunuz kurallar ve yasaklarin hepsini begendigimi söyleyemem. Ancak, hic kisitlanmayinca ne yapacagimi sasiriyorum. Tutarsiz davrandiginizi görünce hem bocaliyor, hem de yararlanmadan edemiyorum.
Beni dinleyin. Ögrenmeye en yatkin oldugum anlar, soru sordugum anlardir. Aciklamalariniz kisa ve özlü olsun.
Ögütlerinizden cok davranislarinizdan etkilendigimi unutmayin. Beni egitirken ara sira yanlisliklar yapabilirsiniz. Bunlari cabuk unuturum. Ancak birbirinize saygi ve sevginin azaldigini görmek beni yaralar ve sürekli tedirgin eder.
Cok konusup, cok bagirmayin. Yüksek sesle söylenenleri pek duymam. Yumusak ve kesin sözler bende daha iyi iz birakir. "Ben senin yasindayken..." diye baslayan sözleri hep kulak ardina atarim.
Kücük yanilgilarimi büyük sucmus gibi basima kakmayin. Beni korkutup sindirerek, sucluluk duygusu asilayarak uslandirmaya calismayin. Yaramazliklarim icin beni kötü cocukmusum gibi yargilamayin. Yanlis davranislarim üzerinde durup düzeltin. Ceza vermeden önce beni dinleyin. Sucumu asmadigi sürece cezama katlanirim.
Beni yeteneklerim üstünde islere zorlamayin. Ama basarabilecegim isleri yapmami bekleyin. Basarmam icin beni destekleyin. Hic degilse cabami övün, bana güvendiginizi belli edin. Beni baskalari ile karsilastirmayin, umutsuzluga kapilirim.
Benden yasmin üstünde olgunluk beklemeyin. Bütün kurallari birden ögretmeye kalkmayin, bana süre taniyin. Yüzde yüz dürüst davranmadigimi görünce ürkmeyin, bana cok kizmayin, yalana siginmak zorunda kalirim. Sizi bunalttigim sireda bile sogukkkanliliginizi yitirmeyin, vkizginliginizi hakli görebilirim ama beni asagilamayin, hele baskalarinin yaninda onurumu kirmayin. Unutmayin ki ben de sizi yabancilarin önünde güc duruma düsürebilirim.
Bana haksizlik ettiginizi anlayinca aciklamaktan cekinmeyin, özür dileyisiniz size olan sevgimi azaltmaz; tersine beni size daha cok yaklastirir.
Aslinda ben sizleri oldugunuzdan daha iyi görüpyorum, bana kendinizi yanilmaz ve erisilmez göstermeye calismayin, yanildiginizi görünce üzüntüm büyük olur.
Biliyorum ara sira sizleri üzüyorum belki de düs kirikligina ugratiyorum. Bana verdikleriniz yaninda benden istediklerinizin ´cok oldugunu da biliyorum.
Yukarda siraladigim isteklerim size cok geldiyse, bir cogundan vazgecebilirim; yeter ki beni ben olarak seveceginize olan inancim sarsilmasin.
Benden "örnek cocuk" olamami istemezseniz, ben de sizden kusursuz anne baba olamanizi beklemem, sevecen ve anlayisli olaniz yeter bana.
Sizin coccugunuz olarak dogmak elimde degildi. Ama secme hakkim olsadi, sizden baska kimsenin cocugu olak istemezdim.
Sevgiler, cocugunuz
Yazan: Prof. Dr. Atalay Yörükoglu