MEKTUP

[HakanMirzabey]

MEKTUP - I

Temize çekilen düşlerim vardı zamanında.. Bestelenmemiş, bestelenmeyecek düşlerim.. Çatlayan dudaklarımda sen vardın hala.. Seni yaşatıyordu ellerim.. Bundan sonra yoksun sen.. Yok bir başkası.. Yok’um ben.. Gece karanlık.. Yıldızlar yitip gitmiş karanlıkların ardında.. Ben seni arıyorum yıldızları kayıp gecede.. Sana bakıyorum yitip giden umudumla.. Dar ağacına giden bir yolda terkedilmişliğin acısı sardı bedenimi. Ruhum ıslandı, gözlerim yandı, yüreğim paramparça oldu avuçlarımda.. Mim çektin gözlerime.. Yıllarımı çaldı yokluğun.. Ateşe düşmüş kar gibi eriyorum.. Yokluğunda ölüyorum.. Üşüyorum.. Ellerim üşüyor. Herşey üşüyor.. Ben üşüyorum.. Kimsesiz bir adam gibi dalgalar, hıçkırıklarımı boğuyor.. Üşüyorum.. Ellerim üşüyor.. Herşey üşüyor.. Ve ben yokluğunda donarak ölüyorum..

Yüreğime bir gül çizdim.. Ve yine sildim göz yaşlarımla, kana boyanmış yüreğimden, yitip giden gül'ü. Dualarımla andım adını, bedduamla küle çevirdim ben'deki sen'i.. Küf tuttu yüreğim.. Ne can kaldı, ne Canan.. Canımı alıp can evimden vurdun ya beni.. Boşverdim yine de.. Tüm ışıkları bir bir söndürdüm.. Elimde bir sigara.. Ömrümü çürüttüğün yıllar adına içiyorum bu kez.. Diğer elimde sıcaklığın.. İçemiyorum onu.. Tutamıyorum.. Aklıma geldin ya yine.. Ağlamaklıyım biraz..

Adımlarım soluklarını arıyor kayıp yollarda.. Hasretim kayıyor gökyüzünde yıldız yıldız.. Bir yürek yanıyor gözlerimin sırılsıklam aydınlığında.. Ellerim üşüyor.. Herşey üşüyor.. Ve ben donuyorum.. Gözlerimden kayıyor düşlerim.. Hiç üşüdün mü kayan bir hayata bakarken ? Ya da çırpınırken düşlerin gözlerinin önünde ? Veya hiç anladın mı kendini ? Bir sigara daha yakıyorum ve seyrediyorum düşlerini kaybetmemek için çırpınan çocukları, soğukluğumla.. Uçurtması gökyüzünde asılı kalan çocukları.. Dudaklarımla besteliyorum ölümümü..

Sen bir ölüm seçebilir misin benim için ? Karanlığın kar soğuğu parmak uçlarında bir ölüm ? Ve yanına beni ekler misin ? Soğuk, gergin ve karanlık bedenim için bir ölüm.. ? Hadi bir ölüm seç benim için.. Seç ki, resmi çıksın ruhunda aşkın, sevginin, vefanın.. Canımı alıp can evimden gittin ya.. Boşver.. Kimin neyine sevgi, kimin neyine hasret.. Vefa kimin neyine.. Gece yorgun.. Ben yorgunum.. Yoruldum yaşamaktan bir uçurtma altında sevdayı.. Sen düşünme.. Ölüm düşünsün beni.. İsimsiz bir damla gözyaşı düşünsün beni.. Hasret düşünsün.. Vefa düşünsün.. Boşver sen düşünme beni.. Kazanılmadan kaybedilmiş geleceğim düşünsün beni.. Kaybettiğim hikayem düşünsün.. Boş ver sen düşünme.. Hem üşüyorum.. Her şey üşüyor.. Ve seni hala seviyorum..


05.09.2003

Hakan Mirzabey


Uğrunda ölebileceğim bir aşk olursa eğer, yaşadığımın da kanıtı sayılacaktır.