Ekim 2004 · Ekin Dergisi · Sayı 94 · Sayfa 71–73
Bu tarihî metin, basılı sayfalardan okunabilir biçimde aktarılmıştır. Dönemin anlatımı ve görüşleri korunmuş, tekrar eden dergi duyuruları aktarılmamıştır. Orijinal sayfalar aşağıdadır.
Kiminin Parası, Kiminin Duası
Yazan: Emin Özel
Her şey parayla halledilmez. Paranın yaptığı şeyler vardır, yapmadığı ve hatta yapamadığı şeyler vardır.
Para için birbirini asan kesen insanlar vardır. Onca mücadelenin ardından bir süre rahat bir soluk alırlar, ama fazla bir zaman geçmeden lokmaları boğazlarında kalır.
Siz paraya taparcasına hayatla mücadele etmeyin. Kariyer sahibi olmak, ilim öğrenmek ve ilerlemek için mücadele edin, ama asla para için yapmayın her şeyi. Saydıklarım için mücadele verirseniz, para zaten kendiliğinden gelir.
Bir de iş güç sahibi olduktan sonra, burnunuzu iki karış havaya dikmeyin. Size verilenler birer emanettir. Para pul, şan, şöhret… Hepsinin belirli bir süresi vardır. En iyi ihtimal de ölünceye kadar bunlara sahip olursunuz. Ama ölünce yine her şey gerinizde kalacaktır. Kefenin cebi yoktur.
Ardınıza bırakacaklarınız, yaptığınız iyilikler olacaktır. Eğer birilerine faydanız dokunmuşsa, işte onlar sizin diğer alemdeki malınız mülkünüz olacaktır.
Birilerine faydalı olurken de illa sağa sola para dağıtacağım anlamına gelmez. Başı dara gelen bir dostunuzu canı gönülden dinleyip, onu rahatlatmak bile bazen parayla satın alınamayacak kadar güzel sonuçlar getirir.
Şöyle geçmişe dönüp bir bakınız. Bir zamanların Ahmet ağasından bahsetmiştik. Malı mülkü dillere destandı. Ama kendini öyle bir kaptırmıştı ki, en son vaziyeti zamanında köle gibi çalıştırdığı ve hor gördüğü bir marabasının eline düşmek olmuştu.
Ölürcesine hasta olduğu bir anda, o kadar hakarete uğrayan marabası zamanın koca Ahmet ağasını ölümden döndürmüştü. Ama hikayenin sonunu daha size anlatmamıştım.
Ölmek üzereyken kurtarılan Ahmet ağa, marabası için ölünceye kadar gece gündüz dua etmişti. Derken, marabası kısa bir süre içerisinde köyün yeni ağası olup çıkmıştı.
Dostlarım, neyi nasıl yapacağınızı siz çok iyi bilirsiniz, ama yine de benim burada söylediklerimi yabana atmayın. Hep iyinin ve iyiliklerin peşinde koşun. Paranız varsa, muhtaç olanlara yardımcı olun; eğer yoksa, emeğinizle, dostluğunuzla insanlara yardımcı olun.
Saygılar, Emin Abi.
Gurbetteki İnsanların Kafa Yapıları
Gelin
Merhaba arkadaşlar. Ben 2 yıldır gurbette Hollanda’da yaşayan ithal bir gelinim. Ve inanın, buradaki insanları tanımaya başlayınca şok oldum. Fikirleri hep sabit. Türkiye’den 30 yıl önce nasıl çıkmışlarsa, aynı kalmış düşünceleri. Burası güya Avrupa, ama Türkiye’den daha yobaz insanları. Buradaki insanlar, özümüzü kaybederiz korkusuyla kabuklarından hiç çıkmamışlar. O kabuğun içinde yaşamışlar ve benim gibi Türkiye’den gelen ithal damat ve gelinler onlara çok uç gelmiş. Dolayısıyla bu durum arada bir çok uçurum açmıştır. Ve bu uçurumu nasıl kapatacağımı bilmiyorum inanın! Ben ne yapsam, karşıdaki insanlara çok acayip geliyor hareketlerim ve hep eleştiriliyorum. Artık değişmeleri gerektiğinin farkında değiller. Buradaki insanlara; tek başına bir bayanın dışarı çıkması, arkadaşlarla gezmesi ve bu tür şeyler hep yanlış gelmiş. Ne bileyim acayip şeyler. Ben 2 yıldır hala alışamadım bu duruma. Siz ne düşünüyorsunuz bilmem? Ayrıca şunu da ekleyeyim, yanlış anlaşılmasın genellemiyorum, benim çevremdeki insanlar böyle en azından.
Diloş — Almanya
Benim teyzemler ve dayımlar Hollanda'da yaşıyor. Birkaç kere geldim. Haklısın canım, orası bana da ters gelen bir ülke. Allah yardımcın olsun.
Pankek
Merhaba, bu tip insanlar her yerde var. Daha doğrusu Müslümanlığın ne olduğunu bilmeden yaşayan, başörtüsü takmakla, bir iki dua okumakla, Müslüman olunduğunu zanneden kişiler bu durumu yaratıyor… Bu kişilere sadece Hollanda değil, Almanya, Fransa vb birçok yerde rastlayabilirsiniz. Türk olması şart değil, Faslısı da aynı, Arabı da. Malesef düşüncelerini değiştirmek mümkün değil. Onlarla bir arada yaşamak gerçekten güç olsa gerek, sabır diliyorum size…
Not: Dinimizle ilgili kesinlikle yanlış bir şey demek istemedim. Benim kast ettiğim güzel dinimizi alet ederek, insanların yozlaşmasıydı. Umarım anlatabilmişimdir. Sevgiler…
Sibel
Selamlar, bende de aynı sorun oldu. Ben de ithal gelinim ve buradaki yaşamı bilseydim, toz pembe hayallerle buraya gelmezdim. Şu var ki, burası da artık yavaş yavaş değişiyor. Önceden bisiklete binemezmiş kadınlar, şimdi gençlerin sayesinde başladılar, yani küçük gelişmeler var. Bence haksızlık dışarıdan gelenlere yapılıyor. Kimse alınmasın ama, kızları pekala açık saçık son derece modern giyinebiliyor, gelinlere yasak. Kızları ve çocukları her yerde gezebiliyor, ama gelin ve damata yasak. İşin ilginci kendilerinin yaptıklarını görmezler, ama gelin veya damat yapınca hemen cezası verilecek ve suçunu çekecek, onlara göre suç ya. Neyse benim gözlemlerimi siz de biliyorsunuzdur. Eski gelenler gerçekten buraya nasıl geldilerse öyleler, hiç bir değişiklik yok, bizim sayemizde de gün yüzü varlık gördüler, ama kendileri hiç bir zaman onu göremediler görmezler de. Sağlıcakla kalın.
İlhan
Ben de Danimarka’da yaşıyorum ve senin yaşadığın zorlukları biz de yaşadık, ama milletin ne düşündüğü beni fazla ilgilendirmiyor. Hanımım burada dil okuluna gidiyor ve burdakilerin çoğu “Ya ne gerek var, ne yapacak, okuyup da ne olacak” gibi şeyler söylediler. Fakat şimdi 13 sene oldu ve hanımım dili öğrendi, güzel bir işi var. Ve buradakiler şimdi “Ya ne güzel yaptılar” diyorlar. Yani, sen ve eşin milletin dediklerine kulaklarınızı tıkayacaksınız, kendi bildiğinizi yapacaksınız. Allah yolunu açık etsin arkadaşım. Bence, önce yaşadığın yerin dilini öğren ki, senin için her şey kolay olsun. Yani, eşinin eline kalma. Benim hanım ilk geldiğinde benim elime bakıyordu, şimdi kendi işini kendi yapıyor. Arkadaşım, sen de yaparsın. Türk bayanları çok akıllı, gerçekten söylüyorum; ama bazı erkekler bunu anlamıyor. Erkek arkadaşlar yanlış anlamasın, bizim içinde iyi olur. Bak şimdi eşim gelip de beni buraya şuraya götür demiyor. Kendi işini kendi yapıyor. Gurbette yaşayan bayanlar için söylüyorum; yaşağınız yerin dilini öğrenin!
Dadaş
Merhaba gelin, ben de ithal damadım ve 7 senedir Hollanda’dayım. Söylediklerine aynen ve hatta fazlasıyla katılıyorum. Yobaz, anlayışsız, sırf gösteriş budalası, geri kafalı insanlar burada. Ben de gelmeden çok hayaller kurdum ama, sonuç tam bir fiyasko. İnan bir zamandan sonra sen de onlara uymaya başlıyorsun, ortam onu gerektiriyor maalesef. Ben artık kendimi tanıyamaz oldum. Acaba anormallik ben de mi diye düşünmeye başladım. Burada saygı, sevgi, anlayış, terbiye hiç bir şey yok. Sosyal imkanlardan olsa gerek kimse kimseyi takmıyor, çok üzücü. Avrupa’da yaşıyoruz diyorlar ama, inan bizim oralardaki köyler asıl bunların yanında Avrupa. Çok yazık çoook. Selamlar herkese.
Orijinal baskı
Dert Ortağı sayfalarını özgün hâliyle incelemek için küçük görsellere tıklayın. Açılan yüksek çözünürlüklü görseli cihazınıza kaydedebilirsiniz.
