EminAbi.com

geldin..
gözyaşları kandı, eridi ellerinde kar gibi
kapandı zaman denen dev ayaklarına
sendin beklenen
sendin Leyla'sı Mecnun'un

geldin..
uyandı güneş, korktu zaman
toprağın rahmine düştü umut
denize karıştı yedi rengiyle gökkuşağı
duygular kök saldı ötelere
ayrılıklar son buldu
sitem etti gecelere
sevdalar yüreklendi ses verdi hecelere

geldin..
lalelerle bakıştı sevdası şairin
yürürlükten kaldırıldı yasaklanan hayaller
bağışlandı darağacına bırakılan sevdalar
umutları filizlendi kurak topraklarında kayıp üljenin
gönül gönük açtı kırçiçekleri

geldin..

varolmak şartısın adamlığımın
bırak kendini
yüreğime ak usulca
rüyalarıma süzül hafiften
bırak raksetsin saçların rüzgarda
gel
özlemin kayalarına çarpan cansu
gel
yıka özümü köpüren dalgalarınla..


umudun bir kuş gibi kanatlandırdığı bir anda

BEN Mİ? EVET...
--------------------------------------------------------------------------------

ben mi? evet...
bir gün çıkıp gidecegim kapıları, evleri, dergileri, hüzünler bırakarak...
bir çiçek merhaba diyecek...
hoş geldin diyecek dağ...
orman gülümseyecek...
anımsayışların, bekleyişlerin, ümitlerin ya da ümitsizliklerin
hırsların, yarışların, tasaların kalktığı yerde
tam anlatının kaldığı yerde başlayacak şiir...
hiç kimseye seslenmeyen, kendi kendine yeten sadece...
kendi mantığı; kendi güzelliği içinde tutarlı...
ama halkın yaşantısı girecektir oraya,çünkü yaşayan büyük
bir şeydir halk...
deniz ve ufuk girecek,karınca yuvaları,gökyüzü,kozalaklar
ve kopuk ve artık hasetsiz bir aşk...
yani sevişmak denizle, koşulsuz, önyargısız, hesapsız...
yani uzanmak ve düşünmek binlerce yıl..
doğan, ölen ve yaşayan şeyleri...
doğumu, ölümü ve yaşamayı
yani dingin ve büyük olan herşeyi anlatmak...
ben mi? evet. çıkıp gidecegim bir gün...
tasasız, gözyaşsız, geride birşey bırakmadan ve birşey beklemeden ilerde...
sadece yağmur sularından pırıl pırıl bir yürek
artık kendi kendinin anlamı ve nedeni olan bir yürekle...
Ataol Behramoğlu

BEYAZ İPEK GİBİ YAĞDI KAR
--------------------------------------------------------------------------------

Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
-Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Düşmanlarımız dışında
Düşmanlarımız çünkü
Sevgiyi yok ettikleri için
Düşmanlarımız oldular-
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif yüreğiyle
Geçip gitti güvercinleri anımsatarak.
Uzaktaki şehir
Uykuya dalmıştır şimdi.
Düşündüm bir bir
Kardeşlerimin ne yaptıklarını
Nihat
Uyumuyor olmalı.
_Nefis bir şarkı
Soylüyor yandaki odada bir kız
Bir Rus
Halk şarkısı.
Ve şimdi koroyla
Başladılar.
Nihat düşünüyordur
Karanlıkta.
_Sanırım Bir saatten sonra
Hapishanede
Dışardan söndürüyorlar ışıkları-
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kelebek adımlarıyla
Geçip gitti karın üzerinden.
İnsanlar kendi şarkılarını
Kendi hayallerini taşıyorlar.
Çağdaş şarkılar
Gerekli onlara
Hem hayatlarının
Derinliklerinden söz eden
Gerçekleştirilmiş
Gerçekleştirilmemiş duygularından,
Hem
Kavgayı ateşleyen
Somut
Anlaşılır
Akıllı şarkılar.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Acılarla dolu bu dünyaya.
İnsafsızlık
Vahşet
Hala güçlü
Ve hala iktidarda.
İnsanlar
Ölüyorlar.
Gepgenç
Sımsıcak
Ölüyorlar
Sanki
Ölmüyorlarmış gibi.
Bir yandan sürüp gidiyor-
Hayat;
Bir yanda tel örgüler
Parmaklıklar.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Yagdı kirpiklerine bir kızın
Yağdı mavi bir nehre
Saçlarıma yağdı
Otobüslere
Ağaçlara
Evlere.
İçimden
Okşadım onu.
Okşadım içimden
Kelebek adımlarını
Yanımdan geçen kızın.
Herhangi bir kız
Hayalleri olan.
İstedim ki
Daha güzel
Olsun şu dünya.
İstedim ki
Beyaz
İpek gibi yağan karın altında
Bitsin artık
Bu sürüp giden alçaklıklar.
Bir bebek
Ölüm tehdidi altında yaşamasın
Beşiğinde.
Ve paramparça olmasın
Sımsıcak
Capcanlı
Yaşayip giderken insanlar.
Bırakın beyaz
İpek gibi yağan karın altında
Hayallerimiz olsun.
Yaşayalım
Özgür
Güzel
Düşünceli.
Anlatalım
Düşündüklerimizi birbirimize.
Sevinç egemen olsun her yerde
İnsanca
Bir kayğı.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar.
Yağsın
Dünya daha güzel olacak
İnaniyorum buna.
Bir insan kalbinin güzelligine
Çocukluğuna
Sonsuz cesaretine, olanaklılığına
İnandığım kadar


Ataol Behramoğlu