EminAbi.com

Benim bir tespitim var arkadaslar.

Gurbette yasayan vatandaslarimizin, Turkiye'dekilere nazaran daha çok dine yakin olduklarini gordum.

Hatta, yurt disina sonradan giden vatandaslar dahi gurbette dine biraz daha yaklasiyorlar. bi baska deyisle daha muhafazakar oluyorlar.

Tabi ki bu benim dusuncem, boyle dusunmeyenlerde olabilir.

Bu konu hakkinda ki yorumlarinizi bekliyorum

Sizce de bu dogrumu, dogruysa sebebleri ne olabilir?
sevgiyle kalin

Sayın Kalite 58

İnsanların dinlerine olan bağlılıklarını mekanlara ayırmak yanlış olur. Yurt dışındakiler daha çok dine bağllkı oluyor diyorsunuz. Bu belki sizin çevrenizde hep o kişilerin varlığından dolayı yapmış olduğunuz yanlış bir gözlemdir. Dine bağlılık insanın içinden gelir. Bizzat kendisi dini yaşar. Bu derecede aşkla şevkle dinine bağlı bir insanın nerede ne zaman yaşadığı önemli değildir zaten. Kendisi dininin gereklerini fazlasıyla yerine getirir. Mekan olayı bence yanlış . Ben katılmıyorum.

galiba yanlis anlasildim;

Benim oyle, onlar daha dindar, bunlar az dindar gibi bir ayirim yapma niyetim yok. "Tabi ki bu benim dusuncem, boyle dusunmeyenlerde olabilir." diye zaten yazmisim.

Ben bu tespitle olayin sosyolojik yonune dikkat çekmek istedim.

sayet gorusume katilanlar varsa, sebebleri ne olabilir diye bir soru yonelttim.
Saygilar.....

Merhaba,

Bence gurbetten insan sadece dine degil, orf ve adete de cok bagli oluyor. Nedeniyse basit.

Gurbetciler, birnevi ana vatanini gurbette yasatmak istiyorlar. Dine baglilik, orf ve adete baglilik da bundan kaynaklaniyor. Ozumuzu kaybetmeyelim, cocuklarimiz gavur gibi yetismesin diye gayret icindeler.

Tabii bu benim izlenimim. MAXdesimus izin verirse tabi

İnsan toplumsal bir varlıktır. Çevresiyle birlikte, uyumlu yaşamak ister. Bunun için de etrafındakileri kendisine benzetmeye çalışır.

Yurt dışında yaşayan vatandaşlarımız kendi kültürlerinin, geleneklerinin ve yaşam biçimlerinin dışında bir toplumla karşı karşıya gelince, onlarla kaynaşma imkanı olmadığını görüyorlar. Onları değiştirme gücüne sahip olmadıklarını da farkediyorlar. O zaman birbirlerine kenetlenip bir güç oluşturmaya ve erozyona uğramadan yaşayabilmenin yollarını aramaya çalışıyorlar.

Bu da ancak dindarlık, milliyetçilik, hemşehrilik gibi belli şemsiyelerin altında toplanmayı zorunlu kılıyor.

Sanırım sorunun temelinde yatan sosyolojik neden budur.

Orada karşılaştığı hayatı arayıp da bulamadığı bir fırsat olarak görenlerin sanki onlardan biriymiş gibi bir hayat sürmeleri, hatta kendisini Türk ve müslüman zannetmesinler diye çaba göstermeleri de bunun bir başka delilidir..

Saygılarımla...