Ne çok sevmişim seni...
Gönderilme zamanı: 07.01.2003 - 20:29
oysa sen benim yarimimdin.Icimde ki kendini alip cekip gittiginde carcabuk kapadim kapilarimi aciya,özlemlere.sen gittiginde bir damla dahi gözyasi dökmedim ben.Seni öyle cabuk sildim ki hersey ansizin oldu,senin ansizin gidisin gibi.Sen hic bilemedin ,ben de hic bilemedim gözüm uzaklarda, ya gelirse diye dalislarimi. hayir hic itiraf edemedim ben kendime aslinda, seni ne kadar özledigimi. Itiraflar gercegin aci yüzü olurdu yoksa.nasil katlanirdim o zaman sensizlige.
Yillarca kendimden sakladim seni,sana karsi öfkemi büyüterek yüregimin acimasini durdurdum ben.hani terketmeyecektik,bencillik yapmayacaktik.
Bilmeden ne cok sevmistim oysa seni.Hani simdi olsaydin yani...Kucagima uzanmis bana türküler mirildanirken,saclarini ürkekce oksarken,icimde o bilemedigim firtinalar ,o adini koyamadigim özlemler,hem cok yakinim da olup da kilometrelerce uzakta oluslarin.
Hani simdi olsaydin yanimda ,elini avucuma alip doyasiya öpmez miydim,kalbini öpmez miydim.Tanimlayamadigim duygunun ask oldugunu, o kömür karasi gözlerinde kayboldugumu ve yolumu hic bulmak istemedigimi söylemez miydim sana.
Yarim kalmis sözcüklerimi kimde tamamlayabilirdim ben simdi.Icimdeki yarim kalislarla sevdim seni,yine o yarim kalislarla unuttum.depremden arta kalan harabeler arasinda yarimimi bulamayacagimi bilmemin suskunluguyla yasadim yillarca.hani simdi bilsemde kalbimin adini sevdigini,kokunu özledigim sen yoktun artik senin terkedislerinle ben de kendimi terkettim bilmeden.gittigin yere beni got ürmedin,arkandan gelseydim de seni bulamayacagimin caresizliginde keske cennet olsaydi dedim,cehenneme dahi raziydim,sirf seninle olabilmek icin,seninle karsilasabilmek icin.
öyle cabuk unuttum ki seni,adini dahi anmadim hic,aglayamadim bir daha.
Sonra ansizin bir kadin girdi yasamima,sanki beni seninle karsilastirmak istercesine.Ilham kaynagim olan o kadin.hersey ne de uyumluydu yasamda artik.Önümü arkami,gelecegimi,gecmisimi beklemeden günü kurtariyordum.Yavan ekmek yer gibi yiyordum bugünümü.
öyle tuttu ki beni.Sonra seni gördüm karsimda.Sanalda tanismistim ben onunla,nerden bilebilirdim ki ...sana ne cok benzedigini.Fotografini gönderdiginde cakilip kalmistim.
Icimde ki yarimim,hani o unuttugum kadin bana gülümsüyordu.
Onu beklemeden büyütmüstüm oysa ben icimde.Panige girdi yüregim.kati olan yüregim ansizin ask ask diye cirpinmaya basladi.kaybettigi yarimina kavusmanin mutluluguyla,umutsuzlugun ardi basi gitmeye basladi.
yarim kalan sözcüklerimi,susuzlugumu,kana kana su icercesine ictim ben sana benzeyen o kadinla,ictikce daha cok susadim , ictigim kar suyuydu ama,cigerlerimi parcalayan o susuzluk.
megerse ne cok seviyormusum ben seni.
ama sen bunu hic bilmeyeceksin.
Yillarca kendimden sakladim seni,sana karsi öfkemi büyüterek yüregimin acimasini durdurdum ben.hani terketmeyecektik,bencillik yapmayacaktik.
Bilmeden ne cok sevmistim oysa seni.Hani simdi olsaydin yani...Kucagima uzanmis bana türküler mirildanirken,saclarini ürkekce oksarken,icimde o bilemedigim firtinalar ,o adini koyamadigim özlemler,hem cok yakinim da olup da kilometrelerce uzakta oluslarin.
Hani simdi olsaydin yanimda ,elini avucuma alip doyasiya öpmez miydim,kalbini öpmez miydim.Tanimlayamadigim duygunun ask oldugunu, o kömür karasi gözlerinde kayboldugumu ve yolumu hic bulmak istemedigimi söylemez miydim sana.
Yarim kalmis sözcüklerimi kimde tamamlayabilirdim ben simdi.Icimdeki yarim kalislarla sevdim seni,yine o yarim kalislarla unuttum.depremden arta kalan harabeler arasinda yarimimi bulamayacagimi bilmemin suskunluguyla yasadim yillarca.hani simdi bilsemde kalbimin adini sevdigini,kokunu özledigim sen yoktun artik senin terkedislerinle ben de kendimi terkettim bilmeden.gittigin yere beni got ürmedin,arkandan gelseydim de seni bulamayacagimin caresizliginde keske cennet olsaydi dedim,cehenneme dahi raziydim,sirf seninle olabilmek icin,seninle karsilasabilmek icin.
öyle cabuk unuttum ki seni,adini dahi anmadim hic,aglayamadim bir daha.
Sonra ansizin bir kadin girdi yasamima,sanki beni seninle karsilastirmak istercesine.Ilham kaynagim olan o kadin.hersey ne de uyumluydu yasamda artik.Önümü arkami,gelecegimi,gecmisimi beklemeden günü kurtariyordum.Yavan ekmek yer gibi yiyordum bugünümü.
öyle tuttu ki beni.Sonra seni gördüm karsimda.Sanalda tanismistim ben onunla,nerden bilebilirdim ki ...sana ne cok benzedigini.Fotografini gönderdiginde cakilip kalmistim.
Icimde ki yarimim,hani o unuttugum kadin bana gülümsüyordu.
Onu beklemeden büyütmüstüm oysa ben icimde.Panige girdi yüregim.kati olan yüregim ansizin ask ask diye cirpinmaya basladi.kaybettigi yarimina kavusmanin mutluluguyla,umutsuzlugun ardi basi gitmeye basladi.
yarim kalan sözcüklerimi,susuzlugumu,kana kana su icercesine ictim ben sana benzeyen o kadinla,ictikce daha cok susadim , ictigim kar suyuydu ama,cigerlerimi parcalayan o susuzluk.
megerse ne cok seviyormusum ben seni.
ama sen bunu hic bilmeyeceksin.