EminAbi.com

CiBiLiYET
Nemrut dağ kadar odun yığıp ateşledi onları, ateşin yakıldıĝı mahalle oldu revan.
Bir karınca, ağzına su doldurup o zaman,
Dediler ki : Nereye gidersin ey karınca?
Dedi : Söndüreceğim, o ateşi varınca.
Dediler : O dağ karar, büyüktür ama kardeş, ağzındaki su ile, hiç söner mi o ateş?
Dedi ki : Bu kadardır benim gücüm kuvvetim, elimden bu geliyor ve halistir niyetim.
O sırada baktılar, öte yanda bir yılan, ateşe üflüyor hiç durmadan.
Türlü cibiliyette yaratıldı insan da, kimisi hayırdadır, kimi ise isyanda.

Sevgili "lüminesans" bu mükemmel ibret
hikayesini bizlere aktardığın için teşekkür ederim... Bu hikâye bizlerin ne için burada bulunduğunu en açık bir şekilde ortaya koyuyor. Elimizden geldiği, gücümüzün yettiği ve bilgimizin elverdiği kadarı ile "bit tek insan"a dahi bir faydamız bulunsun diye buradayız.. Belki yanan ateşi tam manası ile söndürmeyecek sunduğumuz su ama bir nebze de olsa hafifleteceğinden "emin"im. Herkese herşey için teşekkürler..

Soylu insanlar mecbur
insanlardır.
Saygiyla.