EminAbi.com

bu yazdıklarım bir çoğuna ters gelebilir başka paylaşacak kimsem yok ne kadar olumsuz tepki göreceğimi bilsemde anlatmak istiyorum

ortaokulda başlayan bir ilişkim vardı.çok istekli olmasamda ite kaka giden bir şeydi.lise yıllarındayken bu insanla birlikteliğim oldu ve bekaretimi kaybettim.bu olaydan sonra ayrıldım ama o beni bırakmadı halada arıyor evlenelim diye. çok pişmanlığım olduu gecelerce ağladım sonrasında, halada ağlıyorum. hayatımı mahvetti ama başka bir yöndende bana çok şey kazandırdı,yaptığım şeyin vicdan azabıyla namaza başladım ve çok şükür beş vakit kılıyorum.ama ben bu insanla hiç birşey paylaşamıyorum yanyana geldiğimizde konuşacak ortak bir konumuz bile yok hayat farklı pencerelerden bakıyoruz ama vicdanım rahat bırakmıyor çok büyük bir günah işlediğimi düşünüp bu insanla evliliğe mecbur hissediyorum kendimi ama yapamıyorummm
şu anda hayatımda başka biri var onu çok seviyorum ama bu durumu ona açıklayamam asla kabul etmeyeceği birşey onu kandırıpda bi evlilik kuramam bu vebalii asla alamam çok çıkmazdaydım gerçekten
çocuk yaşta yaptığım hatanın bedeli bir ömür olmalımı sizceeee

durumu dini boyutuyla ele almayı başka arkadaşlara bırakmak istiyorum... ben sosyal yönünü konuşmak istiyorum... küçük yaşta bekaretini kaybetmen senin hayatının sonu olmasa gerek... sonuçta bir insanız ve hatalarımızla yaşamayı öğrenmek zorundayız... yaptığın şeyin yanlış olduğunu kavrayıp pişman olmuşsun... bundan başka yapabileceğin hiçbirşey yok... vicdanını rahatlatmak için buna inanman gerek... geçmişe dönüp hayatını baştan yaşayamayacağın için ancak pişman olup tövbe ederek telafi şansın var... sırf bir cinsel ilişki yaşadın diye adamla evlenmeye mecbur hissetmen kendini tam bir cehalet örneğidir, asla bu şekilde karar vermemelisin... hatta bu şekilde hissetmeyi bile bırakmak için vicdanını rahatlatman lazım... ayrıca şimdi yakın olduğun insan gerçekten seninle ortak bir hayat düşünüyorsa ve sen de buna olur diyorsan, senin herşeyini olduğu kadar geçmişini de kabul etmesi lazım... keza senin de onun geçmişini kabullenmen lazım... sırf bekaretini kaybettin zamanında diye bu durumdan vazgeçiyorsa zaten bırak evlenmesin seninle gitsin doktor raporlu bakire arasın... bekaret toplumumuzun en sağlam tabularından olduğu için biraz muhafazakar tabiatlı ise sevgilin, bunu açıklamak nerdeyse imkansızdır, o yüzden "herşeyi anlat dürüst ol" gibi laflar edemiyorum... ama yalanlar ve saklı gerçekler üzerine evlilik kurulmaz bunu da aklından çıkarma... umarım bir yolunu bulup durumu anlayışla karşılayacak birine rast gelirsin... kendine dikkat et...

Bekaretini aldı diye kendini ona ait hissetme,böyle şey olmaz. Bekaret tapu senedi değildir. O günah, Allah ile senin aranda. Böyle bir olay yaşandı diye onunla evlenmez gerekmez. Kaldıki evlenmen, hata olarak gördüğün olayı ortadanda kaldırmaz.

Evet, bir hata etmişsin ve malesef hata ile yaşamayı kabullenmelisin. Birlikte olduğun yada olacağın kişilere bu durumu açıklaman çok zor ama herşeyinde bir bedeli vardır. Bu zorluğu yaşayacaksın. Sevdiğin insana durumu açıklamanı tavsiye ederim. Olumlu sonuç alman zor gibi görünsede bence hiç umutsuz olma. Sevgi bir çok zorluğu aşabilir, zaten bunun için adı sevgidir. Sana güveniyorsa, inanıyorsa, bu durumu kabullenecektir. Aklı başında biri ise senin değerini bekaretle ölçmez.

Ne olursa olsun, bakire olman yada olmaman sana verilecek değer için bir ölçüt olamaz. Bakire olmayan bir insanda, erdemli, ahlaklı hatta eşi bulunmaz biri olabilir doğal olarak.

Kendini eksik falan hissetme. Bu dünyanın sonu değil. Ama demiyorum ki hiçbir şey olmamış gibi davran. Tabiki bu olayın bir sonucu olacak ama bunuda aşabilirsin.

Sadece bir günah işledin ve affını iste. Kalanınıda Allah'a bırak. O' na sığın, o kalbine göre olanı verecektir.