EminAbi.com

Seyrettim âlemin nokta harfini
Mahlukattan ednâ ben beni buldum
Okudum soldaki rakk u kitabı
Cümleden günahkâr ben beni buldum

"Tahte-s-serâ" ilin tekebbür bulur
"Kitab-ı merkum"a bağlanur kalur
Okur kitabını, pek rezil olur
Rezil rüsva, zelîl, ben beni buldum

Tevazu fetheder Arş'ın bâbını
Okur Ümmü’l-kitaptaki satrını
Dâreyninde olan kisb u kârını
Çeşmi a'mâ, fakîr, ben beni buldum

Kisb u kârı alan aldı ezelden
Hicâplar içinde enver güzelden
Mü'min ölmez hayat bulur Hızır'dan
Ölüm ocağında ben beni buldum

Herkes tılsım-ı a'zam aramış bulmuş
Atmış varlık kürkin, bir palâs geymiş
Hakikat kılıncın eline almış
Kılınçsız, kalkansız ben beni buldum

"Vedduhâ" buyruldu, semâdan geldi
Hikmet dersin okuyup Muhammed kandi
Yetim ümmetlere deste-gir oldi
Bu nâs içre yetim ben beni buldum

Mülk-i Ukbâ hayrın tebşir eyledi
"Hayrun leke" hüccet, ispât yolladı
Ağlar Baba bu esrâra ağladı
Ağlayup gülmeyen ben beni buldum



Ağlar Baba (1880-1958)-Bayburt

Anladım diyemem ki ! Suçluyum.
Belki ben anlatamadım sana kendimi
Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece
Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi.

Her gün her dakika seni özlerdim
Bitmezdi kederim senin yanında bile
Susardım, gözlerime baktığın zaman
Mermer bir heykelin çaresizliğiyle

Oysa neler düşünürdüm sen yokken
Sana kavuşunca neler söylemek isterdim
Dakikalar bir ışık hızıyla geçerdi
Ayrılık başlayınca ben biterdim.

En kötüsü beni koyup gitmendi
O, öyle bir yalnızlıktı anlatılmaz
Hep yarım kalmış heyecanlar hazlar içinde
Biterdi bir kış, geçerdi bir yaz.

Ve nice yıllar kovalardı birbirini
Gözlerimde gitgide büyürdü mesafeler
Bütün teselliler uzaklarda kalırdı
Bütün çiçekleriyle solardı bahçeler

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü
İşte ellerimde al, diyebilseydim
Anlardın ve hiç gitmezdin, değil mi?
Bir gün duyduğum gibi kal diyebilseydim