EminAbi.com

Farkında mısınız, neredeyse herkes aynı şeyden yakınıyor; dost sahibi olamamak. Bu çok eskilerden beri süregelen bir şey. Şarkılara, türkülere, romanlara, şiirlere, filmlere konu olmuş hep. Hep bir yalnızlık derdinde insanlar. Günlük yaşam zorlaştıkça daha bir büyümüş yalnızlık. Eskiden yalnız olanlar şimdi büyük kalabalıkların içinde yalnız kalmaya başlamışlar. Bir sevgisizlik, bir umursamazlık almış başını yürümüş. Unutmuş insanoğlu kendinden başka herkesi. Varsa, yoksa bir “ben” tutturmuş gitmiş. Kimse düşünmemiş zor bir gün gelir, bir dosta ihtiyacım olur diye. Sadece iyi gününde yanında olan sahte dostlar türemiş, kötü günlerde bir anda yok olan. Dedik ya, hayat zor. Mutlaka bir kötü zamanı olmuş insanların. İşte o zaman aramış dostlarını, bulamamış. Ağlayacak bir omuz, uzanacak bir yardım eli bulabilenler git gide azalmış. Kötü günler geçip de iyi günler başladığında geri gelen dostlar(!) tat vermez olmuş. Bilgisayarındaki ufacık problem için bile arayanlar, zor günlerde bir telefon dahi etmez olmuş. Her zaman yardım eden arkadaşı küçük bir borç istediğinde “vallahi bende de yok” diyenler bir yandan milyarlık arabaların peşinden koşarken utanmaz olmuş. Ders alanlar unutmuş o zor günleri “ben de öyle olacağım artık, kimseye yardım etmek yok” deyip katıvermişler kendilerini o riyakâr çoğunluğun arasına. Kimileri becerememiş bir türlü kötü, iki yüzlü olmayı. Tekrar tekrar kazık yemiş, gene de becerememiş. Zaten becerebilseler kendilerinden memnun olmayacaklarmış. Katmerlenmiş yalnızlıkları. Uzaklaşmış çevresinden, iyice kabuğuna çekilmiş. Hayat hepten sıkıcı gelmeye başlamış. Boğmaya başlamış bu yalnızlık. Ne zaman birine güvense, sonunda bir pişmanlık bekler olmuş. Kendi başının çaresine bakmayı, kimseye muhtaç olmamayı diler olmuş dualarında.
Ne önemlidir halbuki dostluklar hayatımızda. Mutluluğumuzda bizimle gülen, kederimizde bizimle ağlayan, düşünce elimizden tutan, düşmeden önce uyaran birilerinin olması. Paylaşmak değil midir sevinci arttıran, üzüntüyü azaltan? Paylaşalım dostlarım, paylaşanlardan olalım.
Bir gün elimizi uzattığımızda birilerinin tutmasını istiyorsak bugün uzanan ellere biz uzatalım ellerimizi. Varsa sahip çıkalım, değerlerini bilelim dostlarımızın. Yoksa biz dost olalım birilerine, değiştirmeye çalışalım çevremizi gücümüz yettiğince. Hayatı çekilmez olmaktan çıkarıp, keyifli kılalım.
DOSTÇA KALIN...

Sevgili
Utopik

Benim icin cok onemli bi konuya deginmissin. Ben gercek dostluga cok onem veren bi insanim.
2 yil once yurdisinda yasamaya basladim. En korktugum sey dost bulamamakti. Bazi sebeplerden dolayi 4 ay hic arkadasim olmadi. Kendimi cok yalniz ve sebepsiz hissediyordum. Daha sonra yavas yavas cevre edinmeye basladim. Su anda bana gore gercek dostlarim var. Bence dostlukta en onemli sey hic bir cikar gozetmemektir. Dost insanin hayati ni tamamlayan bir olgu.

Arkadaslar eger dostlarinizda bazi hatalar goruyorsaniz bunu acikca onunla konusun ve eminim ki sorunlarinizi konusunca cozeceksinizdir. Ilk adimi karsinizdakinden beklemeyin siz atin ve siz kazanacaksinizdir. Hatasiz kul olmaz bunu unutmayin. Bizim de hatalarimiz vardir.
Hatasiz insan ararsak yalniz kaliriz. Insanlari hatalariyla kabul edelim.

SEVGI VE DOST DOLU GUNLER

Sevgili Dostlar !

Dost en kıymetli hazineyi unutturabilmeli insana. Aölığı susuzluğu daha da önemlisi yalnızlığı unutturmalı insana.

Bizler yalnız yaşamaya alışkın değiliz. Sosyal bir ortama girmemiz paylaşmamaız konuşmamız vede açılmalıyız. En kötü anımızda aradığımız o içimizi ısıtan elleri , En iyi anımızda da bırakmamalıyız. Bunu herkes ile paylaşabilmemiz imkansızdır. Bulunduğumuz ortam içerisinde bizleri gerçekten anlayan biri olmalı bu. Bizimle ağlayan ama bizimle kahkaha da atmayı biilen birisi olmalı. Doğal olarak çok fazla sayıda aramamak gerekir. Az olur ama gerçek ve öz olur. Yalanın , menfaatin, güvenin paylaşıldığı nadir bir insan olmalı. Bu insanı henüz bulalmamış olsak dahi düşünmek insanı rahatlatıyor. Eeeee. Neden vakit kaybediyoruz o zaman.
O en değerli haizneye kavuşmak çok uzak olmasa gerek. Kim bilir belikde hemen yanımızdadır....! Neden olmasın ???

mrh,
Bilmiyorum ne kadar becere biliyorum ama olabildiğince dost çevremi genişletmeye çalışıyorum. Diyolog kurmaya insanlarla dertleşmeye onların derdine çare olmaya çalışıyorum.
Ama ne kadar beceriyorum tartışılır. Ama gerçekten dost bula bilmek çok zor. İnsanlar o kadar riyakar o kadar iki yüzlü olmuşlar ki. Bu gün senin yüzüne iyi diyor yarın arkandan konuşuyor. Ben bunların arasına girmedim girmeyeceğimde. Hep yeni dostlar arayacağım kendime. Hep güleceğim, güldüreceğim. Mutlu dolu dolu yaşamaya çalışacağım. Bazı şeyler beni üzsede kafama takmamaya çalışacağım. İnsanlar okadar kendi derlerine dalmışlar ki çevreye bakamıyorlar.

Mutluluk, neşe , sevinç, gülücükler yüzünüzden eksik olmasın. Hayatta mutluluklar peşinizi bırakmasın. Güzel gözlerinizden pırıltı eksik olmasın. Allah kimseyi ağlatmasın.Hep gülün.

GERCEK DOST IYI
ZAMANDA DEGIL; KÖTÜ ZAMANDA YANINDA OLANDIR

Ice Man