EminAbi.com

Biliyorum, hepimize yaslilara saygi gostermemiz ogretildi....ellerinden operiz, otobusde yer kalmayinca ayaga kalkariz. Asla senli benli konusmayiz...vs...vs.....Ama bazi yaslilar varki insani cileden cikariyor. Biliyorsunuz, doktorum ve haliyle bana hastalar sik sik ziyarete gelir. Ozellikle bransimin nedeniyle yasli hastalarim cogunlukta ( ne yazikki ).

Gecenlerde yasli biri diger bir hastami iceri alirken kapima dayandi, ne yapip ne ettiyse diger hastayi disari atti ve kendisi muayene koltuguna yerlesti. Bana siz diye degil sen diye hitap ederler, eger fazla bekletildiklerini dusunurlerse kufur bile ediyorlar. gecenlerde bir hastam feci sekilde yalan soyledi..soylemediklerimi soylemis gibi gosterdi. Inanin genc hastlarimdan cekmedigimi su yaslilardan cekiyorum.

Fosillesmisler diye istediklerini yapabileceklerini dusunuyorlar, dusunmekle kalsa, istediklerini de uyguluyorlar......kisacasi somuru yapiyorlar.

Insanin yaslanasi gelmiyor arkadaslar ya...uf

Ya sabir, ne diyeyim.....

elbette ki sabırdan başka elden birşey gelmez, benim kanımca bu olaylar onların ihtiyarladıklarında ikinci sınıf insan mualamesi görmesinden kaynaklanıyor, onlarda birşeyler yapmak, faydalı işlerde bulunmak, işe yarar olmak istiyorlar, lakin çeşitli sebeblerden yapamıyorlar. işte bundan dolayı da bazıları çekilmez derecede can sıkıcı olabilirler, onlara aileleri yeterince ilgi göstermiş olsa bunlar yaşanmaz derim. Rahmetli babaannem 90 yaşında bile yemek yapmaya çalışırdı...

Sevgili Efsun insanlar yaşlandıkça bilgeleşip ordinaryüs olmalarını beklemiyorsun sanırım,Mesleğin biraz zor fakat fedakarlık isteyen bir meslek...1 yaş ile 100 yaş arasında bir fark varmıdır sence ,insan yaşlandıkça çocuklaşmazmı...her ikiside ayakta duramaz ,her ikisininde dişi yoktur,her ikiside altını ıslatır,her ikiside yemek vermezseniz aç kalır,her ikiside sevgi ve şefkat ister...vs.vs....Kısaca yaşlılara her ne olursa olsun hürmet ve saygı göstermeliyiz...çünkü ne ekersen onu biçersinnn...bir gün bizde yaşlanmayacakmıyız...Allah cümlemize hayırlı ömürler versin.

sevgili abd kardesim,

Zaten yaslilarla gecen her animda icimden surekli dualar ederim ki Allahim yaslanmanin da en hayirlisini nasip etsin diye. Bedensel ve zihinsel cokuntu yasayanlara sozum yok abd kardesim. Zihinleri yerli yerinde masallah, yaptiklarinin bilincindeler.

Yeni basladigimda Fasli bir hastam vardi, 60-larindaydi sanirim. O kadar iyi niyetli guler yuzlu sevimli bir bayandiki, imrendim.
Bugun diger bir hastam hatadan dolayi 1 saat kadar bekletildikten sonra yanima geldi, hala yuzunde bir tebessum. Dahasi, diger bir hastaya oncelik taniyip bir 10 dk daha bekledi disardida. Boyleleri de var, biliyorum.

sevgiyle,
efsun

abd yazdı:Sevgili Efsun insanlar yaşlandıkça bilgeleşip ordinaryüs olmalarını beklemiyorsun sanırım,Mesleğin biraz zor fakat fedakarlık isteyen bir meslek...1 yaş ile 100 yaş arasında bir fark varmıdır sence ,insan yaşlandıkça çocuklaşmazmı...her ikiside ayakta duramaz ,her ikisininde dişi yoktur,her ikiside altını ıslatır,her ikiside yemek vermezseniz aç kalır,her ikiside sevgi ve şefkat ister...vs.vs....Kısaca yaşlılara her ne olursa olsun hürmet ve saygı göstermeliyiz...çünkü ne ekersen onu biçersinnn...bir gün bizde yaşlanmayacakmıyız...Allah cümlemize hayırlı ömürler versin.

bu konuda abd tamamen haklı... özellikle ilk söylediği çok çok doğru... yaşlılara yaşlarından dolayı, iyi ya da kötü sonuçta hayat tecrübelerinden dolayı saygı gösteririz... tümüyle cahil bir hayat geçirmiş birisi tabi ki yaşlandığında da cahildir... üstelik yaşlılık insana biraz da aksilik katar, doğrudur... ancak efsun un şikayet ettiği ölçüde olursa bu onun "öküz gelmiş öküz gidiyor" sözüne tam uyması anlamına gelir... hepimiz bir gün yaşlanacağız... bunu herkes kabul ediyor... ancak kaçınız düşündünüz acaba "yaşlanınca da aynı kişi mi olacağım, aynı hislerle mi bakacağım hayata" ben düşündüm ve hiç sanmıyorum... bu yüzden günümüzde yaşlılara nasıl bir hayat geçirmişse geçirsin, saygıda kusur etmemeliyiz... bu yönde sonraki nesillere örnek olursak ilerde aynı güzel muamele ile karşılaşırız...

Bence ne olursa olsun her insanın -en aksisinin bile- bir "Yumuşama" noktası vardır. En basidinden benim dedem aksiliğini her üzerine giydiğinde tavla oynamaya zorlarım, yatışır Bu durumda bir miktar güler yüz gösterdikten sonra mutlaka yaşlılığın verdiği aksilik, yerini duygusallığa bırakır. En azından şimdiye kadar sokakta rastladığım teyzelerin hepsi böyleydi Bi de şu açıdan bakalım. Her insana karşı olduğu gibi kafası bozuk, aksi nenelerimize, dedelerimize karşı da empati uygulayabiliriz. Oturup dertleşmek, (bazen ne kadar saçma ve çocukça da olsa) öğütlerini, anılarını, isteklerini dinlemek, en başta onları rahatlatır. Bir kere dedemden duyduğum bi laf beni gerçekten çok etkilemişti...
"Oğlum biz artık yaşlandık. Bundan sonra yapabileceğimiz en iyi şey, ölene kadar tecrübelerimizi sizlere aktarmak..."

Bi düşünsenize, hayatınızın kalan her adımında "ha öldüm ha ölecem, artık işe yaramaz bir haldeyim" vs. bir iç telkini olan bir insan ne kadar kendine hakim olablir ki? Hem sevgili efsun sen psikoloji dersi de aldın ve muhtemelen seçtiğin mesleği de basitçe her türden insana yardım etmek için seçtin. Yani alabildiğine iyi niyetle... Şimdi karşına bariz en çok yardıma ihtiyacı olan insanlar gelince onların ızdırapları doğrultusunda verdikleri tepkiler ve çaresizliklerinden dolayı düştükleri durumlar seni bu kadar rahatsız etmemeli. Yanılıyor muyum?
Hem... Ahmet Turani kardeşim seninle şu mega markete gittiğimizde sana çatan teyzemi hatırla... Sence senin de ona çatman ne sağlardı ki fazladan?

halen ders goruyoruz atitud le ilgili, bir de herkes beni sevsin psikolojisi var bende sanirim, hastalardan biri ters davraninca: kesin beni ya da yaptigim isi begenmedi diye dusunebiliyorum, eh bazen elimden hicbirsey gelmiyor herseye ragmen hala beni deli etmeye devam ediyorlar......sanirim burda kendini degistirmesi gereken benim....

tesekkur ederim tepkilerinize, herkesin ninesine dedesine sonsuz saygim var, anlayis kismini da gelistirmeye devam ediyorum....

sevgiyle,
efsun

Tebrik ederim. İnsanın hataları kendinde bulması kadar güzel meziyet yok bence