Mechul mektup
Gönderilme zamanı: 18.06.2003 - 21:17
Hatirlarmisin?
Ilk tanismamizi, ilk bulustugumuz günü? Elimi cekine cekine tutusunu, o gece baska bir serindi sanki bu sokaklar, üsümüstüm ceketini omuzuma attiginda nasilda isini vermisti icim, oysaki titriyen dudaklarindan anlasiliyordu sende üsüyordun, Asik olunasiydin!
Hatirliyormusun? her yeni gün bir armagandi bize, her saniye baska bir biz kokuyordu dünya sanki. Evinin yedek anahtarini verdigin gün, is cikisini nasil bekledim bilemezsin. Sana kosup, sana kavusmak icin adimlarim ve kalp atislarim nasil artmisti.
Kapiyi acip iceri girdigimde karsilamani ummustum, eve girdim seni aradim... Uyuyordun, yataginin basina oturupta seni nasil öpe öpe uyandirmistim hatirliyormusun?
Bir rüyaydin sanki, gök kusagindaki renk cümbüsü vardi gözlerinde, icim ürperirdi her dokunusunda utanir cekinirdim hatirlarmisin?
Her günü böyle dolu dolu yasarken ne olduda tek bir öpücük ile ugarladin beni? Veda edisler gibiydi sanki. Kendimde hatalar aramaya basladim, bulamadim.
Kacinci gecenin uykusuz saatlerinden sabahina vardigimda yeni ümitler vardi icimde. Yeni bir baslangic, yeni ask kokulari vardi. Yorgun argin eve geldigimde seni aradi gözlerim yanlizlik pusu kurmustu köse basina.
Bekledim seni, pencerelerde kac saat gecirdim bilmiyorum, hava karardi ve gitmeliydim. Son dakikaya kadar ümidimi yitirmemek icin direndim, gelmedin artik gidecektim hemde son olarak:
Anahtar kapinin üzerinde kaldi....
Cok gecmedi bozdun sesizligini, özledigini söylemeni istemistim ama bakislarin donuktu, sanki gök kusagi geri almisti sevecenligini bakislarinin. Üzülmeyeyim diye sacimi oksuyordun sanki, öpmeye kalksam basini ceviriyordun, beni ölümden beter ettin anliyabiliyormusun?
Tüm hirsimla hesap sordum, kavga kopardim ama tek bir kelime alamadim senden. Tas duvar olmustu yüregin, bitisin cigliklarini duymamaya calistim, bu sefer ben kactim seni dinlemekten, öldüm öldüm her inkar edisinde, bir hataydi dediginde...
Artik hersey yasanip bitmisti, seni düsünmemeye calistim, her ne kadar susmalarin yüregimde inlesede, tek tek anilarin canlandi, sanki tenimde halen kokuyordun, okudugum kitaplarin birinde resmimiz gecti elime...
Dayanamiyorum duyuyormusun?
Rüyalarimdasin, her gece ayni sesle sesleniyorsun bana "seni seviyorum" diyorsun "seni seviyorum" diye haykiriyorum.
Tam sana dokunacakken yeniden uyandiriyorsun beni, rüyalar tersine cikarcasina yapayanliz, sevginden uzak, senden yoksun uyaniyorum.
Pismanliklara, isyanlarimla, agitlarimla gömülüyorum yatagima.
Simdi bos ümitlerle aniyorum seni, anilarini yasiyorum hep yeni bastan, unutmadim, unutamadim yasananlari acaba sen beni hatirlarmisin?
Ben sana böyle yanarken, kimbilir sen nerelerde üsüyorsun.
15.06.2003 Ceren
Ilk tanismamizi, ilk bulustugumuz günü? Elimi cekine cekine tutusunu, o gece baska bir serindi sanki bu sokaklar, üsümüstüm ceketini omuzuma attiginda nasilda isini vermisti icim, oysaki titriyen dudaklarindan anlasiliyordu sende üsüyordun, Asik olunasiydin!
Hatirliyormusun? her yeni gün bir armagandi bize, her saniye baska bir biz kokuyordu dünya sanki. Evinin yedek anahtarini verdigin gün, is cikisini nasil bekledim bilemezsin. Sana kosup, sana kavusmak icin adimlarim ve kalp atislarim nasil artmisti.
Kapiyi acip iceri girdigimde karsilamani ummustum, eve girdim seni aradim... Uyuyordun, yataginin basina oturupta seni nasil öpe öpe uyandirmistim hatirliyormusun?
Bir rüyaydin sanki, gök kusagindaki renk cümbüsü vardi gözlerinde, icim ürperirdi her dokunusunda utanir cekinirdim hatirlarmisin?
Her günü böyle dolu dolu yasarken ne olduda tek bir öpücük ile ugarladin beni? Veda edisler gibiydi sanki. Kendimde hatalar aramaya basladim, bulamadim.
Kacinci gecenin uykusuz saatlerinden sabahina vardigimda yeni ümitler vardi icimde. Yeni bir baslangic, yeni ask kokulari vardi. Yorgun argin eve geldigimde seni aradi gözlerim yanlizlik pusu kurmustu köse basina.
Bekledim seni, pencerelerde kac saat gecirdim bilmiyorum, hava karardi ve gitmeliydim. Son dakikaya kadar ümidimi yitirmemek icin direndim, gelmedin artik gidecektim hemde son olarak:
Anahtar kapinin üzerinde kaldi....
Cok gecmedi bozdun sesizligini, özledigini söylemeni istemistim ama bakislarin donuktu, sanki gök kusagi geri almisti sevecenligini bakislarinin. Üzülmeyeyim diye sacimi oksuyordun sanki, öpmeye kalksam basini ceviriyordun, beni ölümden beter ettin anliyabiliyormusun?
Tüm hirsimla hesap sordum, kavga kopardim ama tek bir kelime alamadim senden. Tas duvar olmustu yüregin, bitisin cigliklarini duymamaya calistim, bu sefer ben kactim seni dinlemekten, öldüm öldüm her inkar edisinde, bir hataydi dediginde...
Artik hersey yasanip bitmisti, seni düsünmemeye calistim, her ne kadar susmalarin yüregimde inlesede, tek tek anilarin canlandi, sanki tenimde halen kokuyordun, okudugum kitaplarin birinde resmimiz gecti elime...
Dayanamiyorum duyuyormusun?
Rüyalarimdasin, her gece ayni sesle sesleniyorsun bana "seni seviyorum" diyorsun "seni seviyorum" diye haykiriyorum.
Tam sana dokunacakken yeniden uyandiriyorsun beni, rüyalar tersine cikarcasina yapayanliz, sevginden uzak, senden yoksun uyaniyorum.
Pismanliklara, isyanlarimla, agitlarimla gömülüyorum yatagima.
Simdi bos ümitlerle aniyorum seni, anilarini yasiyorum hep yeni bastan, unutmadim, unutamadim yasananlari acaba sen beni hatirlarmisin?
Ben sana böyle yanarken, kimbilir sen nerelerde üsüyorsun.
15.06.2003 Ceren