EminAbi.com

I
Önceleri hiçbirşey hissetmiyordum. Duygularımın bir güvercin gibi havalanıp, aşkın o körkütük saatlerinde yarım kalmış sevdaların inadına kanatlanıp, uçacağından haberim dâhi yoktu, ne olur inan. Bana sorarsan birşeylerin değişeceği belliydi sanki. Belki yeniden başlıyordu hayat, şiirler, hikâyeler yeni baştan yazılıyordu. Şarkılara yeni baştan can veriliyordu. Mecnun, yeni baştan keşfediyordu Leylâ’yı. Ve ben, ah ben yeni baştan yaratılıyordum.

II
Seni haber verdiler. Öylece kalakaldım. Suskunluk hiç bu kadar yormamıştı bedenimi. Gözlerim hiç bu kadar kamaşmamıştı. Hiç bu kadar tükenmemişti yüreğim. Seni haber verdiler, hiç konuşmadan. Hiç bir şey söylemeden seni verdiler. Yalnızca sustum. Ah sen olmasaydın, bebekler anneliğin ne demek olduğunu asla keşfedemeyeceklerdi.

III
Akşamdır. Umutlar hiçbir zaman bir başka bahara kalmaz. Bakarsın, en uzak iklimlerden, en koyu ölümlerden ve yalnızlığın en acı taraflarından çıkıp gelirim bir sabah. Olduğun yerde, elinde bir buket çiçekle ve adını aşk koyduğun yalnızlığınla beklersin beni, kimbilir? Herşeyi yarınlarına saklayıp, bir yediveren gülü gibi açarsın gözlerimin önünde... Tarumâr oluruz beraber. Akşamdır. Kapat sevdanın müstehcen yerlerini. Kendi adına bir türkü seç ve bekle, belki bir gün, belki bir gün diye..

IV
Herşey bir yalandan özgedir. Bakışlarım.. Bakışların.. Bir mum gibi eriyişim karşında.. Bir yaprak gibi savruluşum, bazı geceler. Kulağına fısıldadığım -ama korktuğum- ve “eyy” diye başlayıp, sonuna bir türlü ulaşamadığım şiirler.. Sevmek meselâ. Yarım bırakılmak meselâ.. Ah bir bilsen, herşey bir yalandan özgedir.

V
Ne olur suçlama beni. Hiçbir şey söyleme. Aşk adına ne varsa yakıp kül edelim beraber. Pişmanlığı sokak çocuklarına, sevmeyi annelere bırakalım. Bırakalım, zamansız ıslanmasın gözbebeklerin. Avuçların zamansız terlemesin, bırakalım. Dıdakların, yetim bırakılmışlığın kahpe tebessümüne esir etmesin pembeliğini.

VI
Ne olur suçlama beni. Gecelerden ben sorumlu değilim..

Tebrikler yazıların çok güzel bir de benim için yazsana oraya bizamet

HakanMirzabey

SAYGIKAR...

Oyle guzel ki yazdiklariniz, duygulariniz; aokurken sanki yasiyorum.Tek kelimeyle harika duygular. Her okugudumda kendimden birseyler buluyorum.Yasamak istediklerim di onlar sevgi, ask.
Hersey gonlunce oluyordur umarim.
Lutfen yazilarinizdan bizi mahrum etmeyiniz.!!!!!!!

evet, lütfen bizi mahrum etmeyin Hakan bey. Adeta sizinle nefes alıyoruz. Yazılarınız bizim yüreğimizi aydınlatıyor.

Yaşamak için anlamak gerek.. Anlamak içinse ağlamak.. Ne mutlu ki ağlayıp anlayabiliyorsunuz.. Hatta bununla kalmayıp yaşayabiliyorsunuz.. Herşeyin gönlümce olmasından ziyade gönlümün herşey olabilmesi önemli benim için.. Hem aşkı, hem sevgiyi hem de merhameti anlamak yüreğimden.. Teşekkür ederim sevgili "selda"..

Sevgili Prens (alınmazsın sen bana);
yazılarımın yüreğini değil hayatını aydınlatması dileği ile.. Umarım ömrün boyunca ışık tutar yazılarım sana.. (:

ahahahhahah tabi tabi. 45 lik ampuller gibi, ışıl ışıl dört bir yan ..... ya dostum her şey iyi guzelde, anlamak için ağlamak mı gerek ?
siz niye guzel duyguları, felsefenin ve acının derinliklerinde ararsınız anlamıyorum. ya biryeriniz ateşlerde yanıyo, yada ruzgar savurmuş, ölmek, acı çekmek... nedir bu arabesk anlamıyorum. çiçeği koklarsın, ve mutlu olursun bu kadar basit.
ağlamanın neresi guzeldir, neden ne mutlu ona ? veyaşamanın neresi zor ki. yok abi, sizin dilinizden anlamıyorum ben sanırım kadınlarıda bu yuzden anlamıyorum. sana kolay gelsin dostum. ben senin gibi mutluluğu ya da mutsuzluğu depreme çevirmiyorum. mutluyum- mutsuzum... bu kadar basit, açık, kolay

Bu arada yazdığın yazının VI. maddesinden dolayı sana yönelen bir suçlama varsa, bana yönlendir dostum. Bilirsin gecelerden bizzat şahsım sorumludur