Zincirli Deli
Gönderilme zamanı: 18.03.2003 - 13:01
Ne aşk hikayesi, nede destandır bu
Yalnızca bir haykırış belki de başkaldırış
Adem den buyana böyle gelen
Son insana kadar gidecek bir alınyazısı
Zulüm görenlerin iyi aşık
Zulmedenlerin han, hanedan, bey, kağan olduğu bir zamanda
Bir aykırı insanın, hırsından kininden dişleri kanayan
Ölümlü bir ölümsüzün hikayesi..
O aşka inandı, ölümü kaç kere tattı.
O sırf doğru diye söyledi ve lanetlendi.
O sevilmeden de yaşayabildi.
Kamçılandı, itildi kakıldı, süründü, vuruldu....ölmedi
Ölmesi kolaydı, yaşaması zordu onun için.
Asiydi herkesce, ürkütücüydü belkide.
Gözlerindeki kin korkutur, bakışları acıtırdı hainleri
İstenmeyen adamdı O artık yaşayamazdı insanlar onunla
Zincirlere vurdular onu. Söylemesin diye dilini kestiler.
Duymasın diye kulaklarına kızgın yağ döktüler.
Gözlerini dağladılar. Ayak bileklerini çivilediler.
Meydanda bıraktılar evlerine gittiler. İçleri rahattı artık.
Bebekler gibi uyudular.
Sabah leşini almaya gelenler ölmediğini gördüler....
Üç gün geçti yine ölmedi.
İdam edelim dediler, onu öldürecek cellat bulamadılar.
Sonunda onu diri diri gömmeye karar verdiler.
Etrafına bir duvar örüp üstüne toprak attılar......
Üzerini yine bir duvarla kapattılar...
Artık o taş bir sütundu meydanda.....
..........
Sütün yıllarca kaldı.
Farklı insan olabilmenin cezalandırılmasını simgeledi hep.
Farklı olmak suçtu. Kimsenin hakkı yoktu.
Yıllar sonra bir efsane oldu O.
Ona Zincirli Deli adını taktılar. Sütunda onun zindanıydı.
Bir gün uyanıp zulmedenleri cezalandıracağına
Zulüm görenleri koruyacağına inanıldı.
Yok olmuş aşkları canlandıracağına da..
Başkaldırışın dirilişi olacaktı aslında..
Bir gün uyanacaktı..
İşte O Gün Geldi..
Tarih Mührü Olmayan Günden..
Yalnızca bir haykırış belki de başkaldırış
Adem den buyana böyle gelen
Son insana kadar gidecek bir alınyazısı
Zulüm görenlerin iyi aşık
Zulmedenlerin han, hanedan, bey, kağan olduğu bir zamanda
Bir aykırı insanın, hırsından kininden dişleri kanayan
Ölümlü bir ölümsüzün hikayesi..
O aşka inandı, ölümü kaç kere tattı.
O sırf doğru diye söyledi ve lanetlendi.
O sevilmeden de yaşayabildi.
Kamçılandı, itildi kakıldı, süründü, vuruldu....ölmedi
Ölmesi kolaydı, yaşaması zordu onun için.
Asiydi herkesce, ürkütücüydü belkide.
Gözlerindeki kin korkutur, bakışları acıtırdı hainleri
İstenmeyen adamdı O artık yaşayamazdı insanlar onunla
Zincirlere vurdular onu. Söylemesin diye dilini kestiler.
Duymasın diye kulaklarına kızgın yağ döktüler.
Gözlerini dağladılar. Ayak bileklerini çivilediler.
Meydanda bıraktılar evlerine gittiler. İçleri rahattı artık.
Bebekler gibi uyudular.
Sabah leşini almaya gelenler ölmediğini gördüler....
Üç gün geçti yine ölmedi.
İdam edelim dediler, onu öldürecek cellat bulamadılar.
Sonunda onu diri diri gömmeye karar verdiler.
Etrafına bir duvar örüp üstüne toprak attılar......
Üzerini yine bir duvarla kapattılar...
Artık o taş bir sütundu meydanda.....
..........
Sütün yıllarca kaldı.
Farklı insan olabilmenin cezalandırılmasını simgeledi hep.
Farklı olmak suçtu. Kimsenin hakkı yoktu.
Yıllar sonra bir efsane oldu O.
Ona Zincirli Deli adını taktılar. Sütunda onun zindanıydı.
Bir gün uyanıp zulmedenleri cezalandıracağına
Zulüm görenleri koruyacağına inanıldı.
Yok olmuş aşkları canlandıracağına da..
Başkaldırışın dirilişi olacaktı aslında..
Bir gün uyanacaktı..
İşte O Gün Geldi..
Tarih Mührü Olmayan Günden..