EminAbi.com

SENİ DÜŞÜNÜYORUM

Düşünüyorum bir kış günü seni,dalıyor gözlerim
Aşkımızın tohumları yeşeriyor kalbimde hissediyorum
Düşünüyorum bir kış günü seni,arıyor gözlerim
Seni sensiz yaşamanın verdiği sarhoşlukla hayallere dalıyorum
**
Düşünüyorum bir kış günü seni,geç vakte kadar kapanıyor gözlerim
Direniyorum uykuya,seni hayal edebilmek seni canlandırabilmek için
Seni sensiz yaşamak büyük bir ızdırap veriyor titriyor gözlerim
Seni hayal ediyor gözlerimde canlandırıyorum teselli olabilmek için.


10/02/1990 Abd.
saat:05:00
yer:tillo/siirt

Anılarım canlandı birden

SİLİNDİ

Aleyna teşekkür ederim,bu şiiri 1990 da askerde gece devriye atarken(nöbetçileri kontrol ederken)yazmıştım,o zaman bekardım,sevgilim vardı,birde o saatlerde insana müthiş ilham geliyor ve her fırsatta şiir yazıyordum,şimdi istesemde yazamam çünkü o ortam ve ilham yok,şiir yazmak için ilham gelmesi lazım ne bileyim kafa rahat olması lazım,en iyisi siz yazın ben okuyayım

Sevgili Abd,

Siir yazmak için sadece ilham gerekmiyor. Biraz istek biraz da yetenek yeterli bu is için. Bakiyorum sende yetenek var, ama istek kalmamis.

Ayni durumu bende yasadim. 1984 yilinda siir yazmaya basladim. 1992 yilinda evlenmeden birkaç ay önce birde kitap çikardim. Bir tür evlilik hediyesi esime, zaten onun ismini verdim kitaba: Gönül.

Fakat evlendikten sonra bende senin gibi pek yazamadim, hatta denemedim bile. Gerçi bunun bir baska sebebi de kendimi daha iyi yetistirip, olgunlastirip tekrar yazmaya baslamakti. Bu sessizlik tam 9 sene sürdü. 9 sene boyunca içimde büyük bir eksiklik hissettim anlayacagin. Geçen sene tekrar yazmaya basladim. Hem içimdeki bosluk doldu ve hemde daha güzel siirler yazdigimi düsünüyorum. Ve simdilerde yen bir kitap hazirligi içerisindeyim.

Sana tavsiyem yeniden al eline kalemi ve yaz, yazmaya çalis en azindan. Insan böyle bir yetenegi degerlendirmeli. Nice insanlar taniyorum, bilgili, kültürlü, ama çok istedikleri halde siir yazamayan.

Bu vesileyle, konuyla ilgili birde siirimi yaziyim bari

Şiirle Yatıp Şiirle Kalkmak

Sevgili kardeşim Ernur soruyor bana
‘Nereden geliyor bu kadar güzel şiirler aklına? ’

İnsan şiirle yatıp şiirle kalkıyorsa
Şiirle düşünüp şiirle yaşıyorsa
Aldığı nefes şiirse, çiçekler şiir kokuyorsa
Bir de serde onca duygusallık varsa
Yüreğinde şairliğin zerresi bulunuyorsa
Düşmüşse kalbe bir kara sevda
Yanıyor, tükeniyor, hasret çekiyorsa
Memleketin havası, suyu gözünde tütüyorsa
Sevdadan geçiyorsa yollar, gönül yoluysa
Gözlerinden yaş yerine şiir damlıyorsa
Akıl ne yapsın buna, kalem ne yapsın
Heceler bir bir düşüp sözcük oluyorlarsa
Sözcükler birbirini bulup mısra oluyorlarsa
Mısralar duvar gibi örülüp şiir oluyorlarsa
Yürek ne yapsın buna, Ensar ne yapsın

Ensar Aktaş
Rotterdam, 25.08.2002

Hizimi alamadim konuyla ilgili bir siirimi de yazacagim:

Şiir Nedir, Şair Kimdir?

Etrafında sürüyle insan deyip gülüp eğleniyorlarken
Sen kendini yapayalnız hissediyorsan
İçindeki boşluk büyüyor büyüyor seni yutuyorsa
Ve sen o boşlukta kaybolup gidiyorken
Geçiyorsa aklından iki güzel sözcük, gülümsüyorsan
Ve yalnızlığını unutturuyorsa sana o tek gülücük
İşte şiir o iki sözcükle o bir gülücüktür

Ve etrafında kimseler yokken, yapayalnız kalmışken
İçinde çiçekler açtırıp açtırıp mutlu oluyorsan
Ve aklından geçenleri aklının bir kenarına
Yada bir eski kağıt parçasına not ediyor yazıyorsan
Hele birde gözünden iki damla yaş katıyorsan
İşte şair duygularını gözyaşlarıyla yoğurandır
İşte şair sensindir, sen

Ensar Aktaş
Rotterdam, 21.08.2002