2. sayfa (Toplam 2 sayfa)

Gönderilme zamanı: 14.05.2004 - 11:04
gönderen MithrandiR
Buranın Venüslüsü gittiğinden beri tadı kaçtı mı ne?

Gönderilme zamanı: 14.05.2004 - 13:44
gönderen Caesarius
Mars'ın hiçbir zaman tadı kaçmaz kardeşim... Hele de bir venüslü için hiiç...!!! Burada mutlaka konuşulacak bişiler bulunur... her ne kadar girecek kimse olmasa da Mars grubu hep var olacak ve bize gerekli manevi desteği sağlayacaktır...

Gönderilme zamanı: 16.05.2004 - 12:29
gönderen MithrandiR
Olay mars grubunun yokolması falan değil. Kardeşim Ahmet Turani farkında değil miyiz ki sen ve benden başka kimse mars için yazı yazmıyor artık. Boşalan bölümümüzün çölleşen şenliklerine bakıp bakıp ağıt mı yaksak? Bura niye boş? LAM MARSLILAR!!! NERDESİNİZ OOLUUUMMM???

biri bana mars grubu ne yapar acıklarsa cok menmnun olucam

Gönderilme zamanı: 16.05.2004 - 17:49
gönderen Minerva
lütfen!!!

Gönderilme zamanı: 18.05.2004 - 12:42
gönderen MithrandiR
Hoşgeldin :)

hoşbulduk

Gönderilme zamanı: 18.05.2004 - 15:44
gönderen Minerva
bakalım..

Gönderilme zamanı: 30.08.2004 - 2:51
gönderen cinnamon
bu mars grubu dedikleri sey caysiz pastasiz muhabbetsiz olmayan bir seydir..birkac ay yalniz biraktik mekani ohooo kopan kopana..marslilar atin bir konu ortayada muhalefet olayim size.simdiden soyleyeyim dilim papuc kadar.kesmek isteyipte kendi dilinden olan cok oldu,bunu da dipnot olarak suraya duseyim.

...

Gönderilme zamanı: 30.08.2004 - 8:07
gönderen Caesarius
aranan insan nihayet teşrif ettiler... nerelerdeydiniz cinnamon hanım... gözümüz yollarda kaldı gözsüz idare ettik bu zamana kadar... bi daha böyle uzun müddet zarfında ayrılmanı istememekteyiz... abimin adına da söyledim çünkü bu aralar biraz meşgul... çünkü o şimdi asker...

askerlik

Gönderilme zamanı: 30.08.2004 - 16:37
gönderen cinnamon
safak saymayi iyi bilirim.abimin safagini odamin duvarina attigim ciziklerle saymistim.hep icimde kaldi asker bir sevgilimin olmasi.ama abime yazdigim ucu sigara yanigi mektuplarla bir sekilde bastirdim bu asker yolu gozleyen sevgili modunu.
sevdigimiz askere gidince:
onun sevdigi yemekler hazirlanir ama o olmadigi icin hep buruk yutulur lokmalar,
calan her telefona acaba o mu ariyor diyerek kosaraktan gidilir,
surekli kavga ettiginiz hatta zaman zaman nefret uyandiran o adamin kavgasini,gurultusunu,hapsirip tiksirmasini ararsiniz,
geceler daha bir anlamli gecer,o simdi ne yapiyor acaba diye kendi kendinize sorarken o simdi asker deyip derin bir ic cekersiniz sessizce...

anilar depresince cinnamon da depresti biraz...